Natuurlijk kan je door de Sint-Hubertusgalerijen lopen en doen alsof je hier alles al lang kent. Maar zelfs dan mist de plek zijn effect nooit. Onder het indrukwekkende dakgebinte van glas en staal, dat het geroezemoes weerkaatst van de passanten beneden, lijkt de tijd voor eeuwig stil te staan. De 19de eeuw hangt er nog altijd in de lucht. Waar anders kan je vandaag nog een Italiaanse handschoenenmaker en een kantmanufactuur vinden? Of kleine cafés waar de tafeltjes zo dicht bij elkaar staan dat je je buren wel moet horen (of afluisteren).
...