Vorig jaar werden in het totaal 33.898 huwelijkscontracten gesloten. Het gaat niet alleen om de 13.165 afspraken tussen aanstaande echtgenoten, maar vooral om afspraken tussen echtgenoten die al jaren samenzijn. Hoe dat komt? Een huwelijkscontract is een goede manier om de gevolgen bij het overlijden van één van de echtgenoten te regelen. Het is dan ook geen wonder dat het in 2018 vooral zestigplussers waren zijn die in de loop van hun huwelijk hun vorige contract wijzigden (51%). Want dat is perfect mogelijk. Je kan zoveel wijzigen als je wil, maar je moet als koppel wel akkoord zijn. De notaris maakt dan een wijzigingsakte.

Wat kan je zoal in je contract zetten?

Maak je geen contract, dan ben je automatisch getrouwd onder het wettelijk stelsel. In dit stelsel hebben de echtgenoten een eigen vermogen (daarin zitten de goederen die ze al hadden voor ze trouwden en wat ze tijdens het huwelijk kregen via schenking, erfenis of testament), en een gemeenschappelijk vermogen.

Je kan een huwelijkscontract maken om een ander stelsel te kiezen, de algehele gemeenschap of een scheiding van goederen. In 2018 werd er in 2/3 van de contracten tussen aanstaande echtgenoten gekozen voor het stelsel van scheiding van goederen. Maar ook als je getrouwd bent volgens het wettelijk stelsel kan je een huwelijkscontract maken om je partner bijvoorbeeld meer toe te kennen (en minder aan de kinderen) dan wat de wet bepaalt. Laat je gewoon de wet spelen, dan erft de langstlevende partner die getrouwd is onder het wettelijk stelsel het vruchtgebruik van de nalatenschap van de overleden partner en de kinderen de naakte eigendom. In een huwelijkscontract kan je bijvoorbeeld een keuzebeding opnemen, met daarin een aantal opties waaruit de langstlevende kan kiezen bij het overlijden van zijn/haar partner.

Via een huwelijkscontract kan je ook een eigen goed gemeenschappelijk maken, als je dat zou willen.

En samenwoners?

Samenwoners kunnen een samenlevingscontract sluiten, niet te verwarren met de wettelijke samenwoning. Wettelijke samenwoners doen een verklaring bij de burgerlijke stand van hun gemeente. Dit statuut van 'wettelijke samenwoning' geeft de samenwoners bepaalde rechten en plichten, waaronder een beperkt erfrecht. Anders dan een huwelijkscontract kan één van beide partners de wettelijke samenwoning eenzijdig beëindigen.

Iets anders is een 'samenlevingscontract', dat ook feitelijke samenwoners kunnen afsluiten. Hierin kunnen ze afspraken vastleggen, bijvoorbeeld wie wat bijdraagt in de kosten van het huishouden, hoe de gemaakte kosten voor de woning (hypotheek) worden verdeeld,...In 2018 werden maar 294 samenlevingscontracten gesloten, zo blijkt uit cijfers van de Federatie van het notariaat. Je kan dus perfect wettelijk samenwonen (met alle voor- en nadelen van het statuut) , maar geen samenlevingscontract sluiten.