Steeds vaker nemen nabestaanden de as van een overledene mee naar huis. "Dat mag, maar er is daarna zeer weinig controle over de bestemming van de as," vertelt Katrien Schryvers. Het gebeurt dan ook vaak dat de as - zoals de overledene het zou hebben gewild - wordt uitgestrooid in een park, een bos, een rivier, in de duinen of een andere openbare plek. Maar volgens de het huidige decreet mag dat niet.

Daar willen de Vlaamse parlementsleden iets aan doen. Met hun voorstel willen Schryvers, Wouters en De Meulemeester gemeenten meer vrijheid geven zelf te bepalen waar op hun grondgebied as zou kunnen worden uitgestrooid. "Vroeger moest dat op de gemeentelijke begraafplaats gebeuren, op het grondgebied van de aan België grenzende territoriale zee of op privégrond", aldus Schryvers. "Maar er is steeds meer vraag om ook andere openbare plaatsen daarvoor te mogen gebruiken, zoals bijvoorbeeld de duinen of een bos. Vanaf nu kunnen gemeenten hiervoor extra mogelijkheden scheppen".

Met het decreet creëren de volksvertegenwoordigers ook meer mogelijkheden voor de inrichting van een begraafplaats. Tot nu moest elke begraafplaats zowel plaats bieden om te begraven, als om as uit te strooien en urnen te bewaren. "Dat hoeft niet meer. Zolang een gemeente of een intergemeentelijke samenwerking deze drie mogelijkheden blijft aanbieden, zullen die voortaan wel op verschillende plaatsen georganiseerd kunnen worden," vertelt Peter Wouters.

Tot slot moet naast het uitstrooien van assen ook het begraven van assen mogelijk worden op door de gemeente daartoe voorziene openbare plaatsen. "Dat kan natuurlijk alleen maar in biologisch afbreekbare urnen, vervaardigd uit organische materialen," vertelt Marnic De Meulemeester.