In 2007 werd de echtscheiding hervormd. Sindsdien is een scheiding mogelijk op grond van duurzame ontwrichting (het samenleven is niet meer mogelijk) of op basis van onderlinge toestemming. Hoewel de scheiding zelf nu vlugger rond is dan vroeger (na 6 maanden feitelijke scheiding als beide partners de scheiding vragen en na 1 jaar als één van de partners de scheiding vraagt), zijn daarmee de problemen nog niet van de baan. De vereffenging/ verdeling moet nog volgen en vaak komen er ook heel wat discussies over de kinderen. Die gaan vaak verder dan discussies over ouderlijk gezag, verblijf en onderhoudsgeld. Er rijzen bijvoorbeeld ook heel concrete vragen over de taakverdeling, waarover nu voorafgaand geen afspraken worden gemaakt.

Nederlands voorbeeld

In Nederland moeten ouders die gaan scheiden verplicht een ouderschapsplan opstellen. Zo blijven beide ouders na de echtscheiding betrokken bij de kinderen. Dat ouderschapsplan bevat afspraken over vier verschillende domeinen van de opvoeding: de verblijfsregeling van het kind, de kosten met betrekking tot het kind, de zorg- en opvoedingstaken van de ouders en de informatie-uitwisseling tussen de ouders.

Meer info: www.scheidinginvlaanderen.be.

Ook in België

Federaal parlementslid Sonja Becq wil een wetsvoorstel indienen dat ouders die willen scheiden voortaan verplicht om een ouderschapsplan voor te leggen. Ze wil dat de zorg voor de kinderen van bij het begin van de echtscheidingsprocedure geregeld is, of toch voor een groot deel. In dit plan zou dan de verblijfsregeling staan en de bijdragen voor het levensonderhoud, de opvoeding en de opleiding van de kinderen, maar ook:

  • een regeling voor de manier waarop de ouders de opvoeding voor hun rekening nemen: wie doet wat?
  • een regeling om informatie uit te wisselen over de kinderen
  • een regeling voor onenigheid over de uitvoering van het ouderschapsplan. De geschillen zouden bij voorkeur door een bemiddelaar moeten worden opgelost.

Geen plan, toch een scheiding mogelijk

Het is niet de bedoeling dat het plan de echtscheiding zal kunnen blokkeren. Raken de ouders het niet eens over het ouderschapsplan, dan kan de echtscheiding toch plaatsvinden.

In 2007 werd de echtscheiding hervormd. Sindsdien is een scheiding mogelijk op grond van duurzame ontwrichting (het samenleven is niet meer mogelijk) of op basis van onderlinge toestemming. Hoewel de scheiding zelf nu vlugger rond is dan vroeger (na 6 maanden feitelijke scheiding als beide partners de scheiding vragen en na 1 jaar als één van de partners de scheiding vraagt), zijn daarmee de problemen nog niet van de baan. De vereffenging/ verdeling moet nog volgen en vaak komen er ook heel wat discussies over de kinderen. Die gaan vaak verder dan discussies over ouderlijk gezag, verblijf en onderhoudsgeld. Er rijzen bijvoorbeeld ook heel concrete vragen over de taakverdeling, waarover nu voorafgaand geen afspraken worden gemaakt.In Nederland moeten ouders die gaan scheiden verplicht een ouderschapsplan opstellen. Zo blijven beide ouders na de echtscheiding betrokken bij de kinderen. Dat ouderschapsplan bevat afspraken over vier verschillende domeinen van de opvoeding: de verblijfsregeling van het kind, de kosten met betrekking tot het kind, de zorg- en opvoedingstaken van de ouders en de informatie-uitwisseling tussen de ouders.Meer info: www.scheidinginvlaanderen.be.Federaal parlementslid Sonja Becq wil een wetsvoorstel indienen dat ouders die willen scheiden voortaan verplicht om een ouderschapsplan voor te leggen. Ze wil dat de zorg voor de kinderen van bij het begin van de echtscheidingsprocedure geregeld is, of toch voor een groot deel. In dit plan zou dan de verblijfsregeling staan en de bijdragen voor het levensonderhoud, de opvoeding en de opleiding van de kinderen, maar ook:Het is niet de bedoeling dat het plan de echtscheiding zal kunnen blokkeren. Raken de ouders het niet eens over het ouderschapsplan, dan kan de echtscheiding toch plaatsvinden.