Eric Coulet vergezelt me tijdens mijn verkenning van het natuurreservaat. Hij is doctor in de ecologie en de chemie en directeur van het Réserve nationale de Camargue, het nationale park. "In 1928 kreeg het domein de status van reservaat om het fragiele ecosysteem in stand te houden", vertelt hij.
...

Eric Coulet vergezelt me tijdens mijn verkenning van het natuurreservaat. Hij is doctor in de ecologie en de chemie en directeur van het Réserve nationale de Camargue, het nationale park. "In 1928 kreeg het domein de status van reservaat om het fragiele ecosysteem in stand te houden", vertelt hij. Intussen werd het gebied autovrij gemaakt, werd wildkamperen verboden en werden er tal van maatregelen genomen om de fauna en flora te beschermen. Want door de klimaatopwarming stijgt de zeespiegel. "We voeren voortdurend metingen uit en volgen de situatie op de voet", zegt Coulet. Het vlakke land ingesloten tussen de zee, de Grand-Rhône en de Petit-Rhône, ligt grotendeels in zout water. De warme en ondiepe wateren van de moerassen en lagunes bieden talloze vogelsoorten een broedplaats. Trekvogels komen hier massaal naartoe om te overwinteren. De Camargue is trouwens de enige plek in Europa waar de flamingo broedt: 10.000 tot 13.000 paren hebben er hun nest. Maar wie Camargue zegt, denkt vooral aan de kleine, witte, halfwilde paarden. De witte paarden van de zee worden ze ook wel eens genoemd. De Camargue is met zijn felle mistrals en schaarse grasland niet bepaald paardvriendelijk. Maar net daardoor is het ras zo taai. De gardians of cowboys uit de streek gebruiken ze voor het hoeden van de zwarte stieren waarvoor de Camargue eveneens bekend staat. De stieren worden ingezet in diervriendelijke stierengevechten waarbij, in tegenstelling tot de Spaanse corrida, de stier niet gedood wordt. Een raseteur moet proberen een rozet van tussen de horens te plukken. De stieren zijn echte vedettes op de Provençaalse feria. De Camargue is voor de meeste bezoekers een unieke plek om helemaal op te gaan in de natuur. Een tocht te paard kan via de vele manades, de ranches in de streek. De Digue à la mer is de favoriete hang-out van wandelaars en fietsers. De dijk werd aangelegd om het natuurgebied te beschermen tegen de verwoestende impact van de zee bij stormweer. Hij loopt van de hoofdstad van de regio, Les Saintes-Maries-de-la-Mer, waar je ook fietsen kan huren, tot Salin-de-Giraud, 20 km verderop. De Camargue is het mooist in de lente en de herfst, wanneer het veel regent en alles groen is. Wie graag een dagje rust, vindt in Les Saintes-Maries-de-la-Mer mooie zandstranden en duinen. Het stadje zelf, met autovrije straatjes en viskraampjes, wist destijds al Vincent Van Gogh te bekoren. Hij vereeuwigde de vissersbootjes op doek. Op 24 en 25 mei vindt er elk jaar een kleurrijk zigeunerfeest plaats. Het standbeeld van de Zwarte Sara, de beschermheilige van de zigeuners, wordt dan ter zegening naar zee gedragen. Een bonte gebeurtenis waarbij zigeuners uit de hele wereld naar het stadje komen afgezakt. Leuk is ook het middeleeuwse stadje Aigues-Mortes, in de meest westelijke punt van de Camargue. Het stadje van 5.000 inwoners is zo zwaar versterkt met enorme vestingmuren dat het van buitenaf de indruk wekt van een fort. Tijdens de zomermaanden krijgt het pittoreske stadje het gezelschap van nog eens dubbel zoveel toeristen. Tekst en foto's: Ann Van Wesemael