Hoe kiezen we onze vakantiebestemming? Professor Alain Decrop stelde een typologie van de vakantieganger op, met een origineel uitgangspunt: de manier waarop mensen beslissen. Ook u zult u hierin herkennen...
...

Hoe kiezen we onze vakantiebestemming? Professor Alain Decrop stelde een typologie van de vakantieganger op, met een origineel uitgangspunt: de manier waarop mensen beslissen. Ook u zult u hierin herkennen... Hij û maar het kan vanzelfsprekend ook een zij zijn - herhaalt elk jaar hetzelfde ritueel: van 15 juli tot 22 juli gaat hij naar Normandië, en daarmee uit. Hij denkt er niet eens over na. Dit kan wijzen op een vrij passieve, traditionalistische persoonlijkheid. Maar het is net zo goed mogelijk dat hij een vakantiehuisje in Normandië bezit en die investering wil laten renderen. Hij vindt zijn vakantie heel belangrijk, denkt er uitvoerig over na, begint ze heel lang op voorhand voor te bereiden en plant ze tot in de puntjes. Omdat hij een hekel heeft aan risico's, houdt hij bij zijn beslissing rekening met een hele waslijst van criteria. Hij heeft geen zin om geld over de balk te smijten en is realistisch. Hij weet wat hij wil en zal zo vroeg mogelijk boeken, zodat hij geen verrassingen hoeft te vrezen. Hij mijmert, droomt en praat graag over de vakantie, zelfs als er helemaal niets te beslissen valt omdat hij dit jaar gewoon niet met vakantie gaat. Erover praten is óók leuk. Hij verzamelt dus gretig toeristische informatie maar is vaak een beetje té enthousiast. Zo houdt hij bijvoorbeeld geen rekening met mogelijke bezwaren zoals de financiële kant van de zaak. Het is perfect mogelijk dat zijn Braziliaanse dromen eindigen met twee weken aan zee. Omdat hij geen tijd of geen zin heeft om lang over zijn vakantie na te denken, probeert hij de voorbereiding tot het uiterste minimum te beperken. Hij is een beetje passief, wacht af en kijkt uit naar interessante kansen. Komen die er niet, dan is dat jammer. Komen ze er wel, dan beslist hij razendsnel. Zo'n kans kan bijvoor- beeld een uitnodiging zijn van vrienden die vragen of hij geen zin heeft om met hen mee te gaan. Of een promotieaanbod in de etalage van een reisbureau. Dan beslist de opportunist meteen. Eigenlijk zou hij liever thuisblijven maar ja, hij heeft nu eenmaal geen keuze. Het typische voorbeeld: de kinderen die door hun ouders op sleeptouw worden genomen naar een culturele bestemming terwijl ze veel liever in het hotel zouden blijven om langs het zwembad te liggen luieren of op het strand om er te sporten. Andere redenen waarom de keuze door de gedwongen vakantieganger zolang mogelijk wordt uitgesteld: omdat het budget beperkt is, omdat de partner een andere smaak heeft, omdat er gezondheidsproblemen zijn, enz. Kortom, dit zijn de types die door de speling van het lot in Oostende belanden terwijl ze liever in Venetië waren geweest. Nog andere gedwongen vakantiegangers zijn de vrouwen die in het vakantieappartement een oude bekende ontmoeten: het huishouden, terwijl ze dat nu net gedurende veertien dagen wilden ontlopen. Hij denkt vaak aan de vakantie en gaat daar erg in op. Hij is heel flexibel en daardoor een beetje een combinatie van alle vorige types. De manier waarop hij beslist verschilt immers van jaar tot jaar. Hij is voortdurend diverse vakantieplannen aan het maken en die voert hij uit wanneer de gelegenheid zich voordoet, waarbij hij zich aanpast aan de situatie van dat moment. Zijn de kinderen nog heel klein, dan blijft hij in de buurt. Worden ze wat groter, dan rijdt hij naar de Middellandse Zee. Nog later wordt het Vietnam, of Indië. Alle bestemmingen zijn mogelijk, elk gezelschap is goed: de partner, het hele gezin, een groep vrienden. nAnne Vanderdonckt