Thee of koffie? Bordeaux of Bourgogne? Kat of hond? De zee of de bergen? Mac of pc? Ons sociale leven zit boordevol vragen met twee antwoordmogelijkheden die diametraal tegenover elkaar staan. Een keuze dringt zich in zo'n geval op. En elke periode heeft zo zijn eigen vragen. "De Beatles of de Rolling Stones", weet u nog wel? Tegenwoordig luidt de vraag: "Facebook of niet?" Het is onmogelijk geworden - doe de test maar eens - om naar een bijeenkomst van familie, vrienden of collega's te gaan zonder dat op een bepaald ogenblik de vraag valt: "Bent u op Facebook?" En wat u ook antwoordt, ja of nee, het geeft hoe dan ook aanleiding tot een ver...

Thee of koffie? Bordeaux of Bourgogne? Kat of hond? De zee of de bergen? Mac of pc? Ons sociale leven zit boordevol vragen met twee antwoordmogelijkheden die diametraal tegenover elkaar staan. Een keuze dringt zich in zo'n geval op. En elke periode heeft zo zijn eigen vragen. "De Beatles of de Rolling Stones", weet u nog wel? Tegenwoordig luidt de vraag: "Facebook of niet?" Het is onmogelijk geworden - doe de test maar eens - om naar een bijeenkomst van familie, vrienden of collega's te gaan zonder dat op een bepaald ogenblik de vraag valt: "Bent u op Facebook?" En wat u ook antwoordt, ja of nee, het geeft hoe dan ook aanleiding tot een verhitte discussie. Want in het gezelschap zal altijd wel iemand aanwezig zijn die zich geroepen voelt om het vriendennetwerk te vuur en te zwaard te verdedigen: je kunt er vrienden mee terugvinden die je al lange tijd uit het oog verloren was... En in contact blijven met familie, zeker als die een heel eind af woont... Of je kunt er op professioneel vlak gebruik van maken om informatie in te winnen, enz. Wat dan weer automatisch de neen-zeggers in het verweer drijft met argumenten als: wat heeft het nu toch voor belang om aan de hele wereld te vertellen dat ik graag erwtjes met mayonnaise eet. Bovendien steek je daar massa's tijd in. Men zou nogal wat beter meer tijd besteden aan echte ontmoetingen met vrienden. Men geeft allerhande informatie over zichzelf prijs, ook aan mensen die daar misschien niet zo'n beste bedoelingen mee hebben. Alles wat ooit op Facebook werd geplaatst, blijft erop en kan nadelige gevolgen hebben. Men biedt zichzelf aan als gewillig doelwit van marketingmensen die sleutelwoorden opsporen in onze berichten om ons zo gerichte publiciteit te kunnen toesturen. En wat te zeggen van de kinderen die hun vriendjes bestoken via Facebook? Of van de vriendschapsverzoeken die, vaak met de nodige grove opmerkingen, worden verworpen? En ga zo maar door... Niet op Facebook zijn, betekent vaak tegen Facebook zijn, heel erg tegen zelfs. In deze discussie zal niemand de ander overtuigen, maar dat is niet erg. Iedereen vertrekt met het voldane gevoel dat hij of zij zijn gedacht eens heeft kunnen zeggen over dit onderwerp, dat achter een koele digitale façade in feite bijzonder gevoelsgeladen is. Facebook vertelt hoe dan ook iets over ons. Het feit of we erop aanwezig zijn of niet, betekent dat op zich al niet een facet van onze persoonlijkheid prijsgeven? Facebook gaat over de tong. Dat was waarschijnlijk niet de oorspronkelijke bedoeling, maar in feite toch een hele prestatie voor een sociaal netwerk. En als de gesprekken tijdens de komende eindejaarsfeesten of familiebezoekjes stil dreigen te vallen, dan weet u meteen wat u moet vragen: "En u, tante Rita, bent u op Facebook?" "En jij, neef Mark, heb jij de film 'The social network' gezien, die net uit is?" Want we kunnen het tussen de kalkoen en de kerst-stronk maar beter hierover hebben dan over de politieke situatie in ons land. Zeker wie eraan houdt geen vrienden te verliezen, of ze nu virtueel zijn... of van vlees en bloed. En laat ik tot slot nog met veel enthousiasme deze boodschap op mijn klavier tokkelen: ik wens u van harte een vrolijk kerstfeest! Anne Vanderdonckt - Hoofdredacteur