Het eiland La Palma - niet te verwarren met Palma de Mallorca (op de Balearen) of met Las Palmas, de hoofdstad van Gran Canaria - ligt in het westen van de Canarische archipel. Het staat bekend als La Isla bonita (het mooie eiland) en is door vulkaanuitbarstingen opgestuwd uit de oceaan. Nog geen twee miljoen jaar oud, is het een van de jongste eilanden ter wereld: van de veertien vulkaanuitbarstingen die de archipel gevormd hebben, vond de recentste plaats in 1971! Van massatoerisme blijft dit atypische eiland voorlopig gespaard en dat is een goede zaak: elke wandelaar raakt in de ban van dit broze ecosysteem waarin te veel toeristen een storende factor zouden vormen.
...

Het eiland La Palma - niet te verwarren met Palma de Mallorca (op de Balearen) of met Las Palmas, de hoofdstad van Gran Canaria - ligt in het westen van de Canarische archipel. Het staat bekend als La Isla bonita (het mooie eiland) en is door vulkaanuitbarstingen opgestuwd uit de oceaan. Nog geen twee miljoen jaar oud, is het een van de jongste eilanden ter wereld: van de veertien vulkaanuitbarstingen die de archipel gevormd hebben, vond de recentste plaats in 1971! Van massatoerisme blijft dit atypische eiland voorlopig gespaard en dat is een goede zaak: elke wandelaar raakt in de ban van dit broze ecosysteem waarin te veel toeristen een storende factor zouden vormen. La Palma kreeg zijn naam van Spaanse kolonisten die geïmponeerd waren door de palmbomen die het eiland in de 15de eeuw overheersten. Vandaag blijven er daarvan maar enkele over, als versiering op rotondes. Het grote voordeel daarvan is, dat de vulkanische bergtoppen -tot meer dan 2000 meter hoog- beter tot hun recht komen. Dankzij de spectaculaire hoogteverschillen biedt het eiland, ondanks een beperkte oppervlakte van 729 km2, onwaarschijnlijke contrasten in klimaat en vegetatie. Van de 744 geïnventariseerde plantensoorten zijn er 104 inheems voor de Canarische Eilanden, 70 uniek voor La Palma en 45 voor Macaronesië (de geografische omschrijving van de Canarische Eilanden, de Azoren, Madeira, de Ilhas Selvagens en Kaapverdië). In het noordwesten omvat het natuurpark Las Nieves een enorme Laurisilva, een woud met diverse soorten linde- en laurierbomen, heide, hulst en mos. Het is een van de redenen waarom La Palma in 1983 door UNESCO uitgeroepen werd tot biosfeerreservaat. Sedertdien is het beschermde gebied almaar groter geworden. Sinds 2002 omvat het bijna het hele eiland dat nu is verdeeld in entiteiten: parken, reservaten, locaties van wetenschappelijk belang en voor beperkt gebruik. Vanop de top van La Caldera de Taburiente - met zijn diameter van 8 km en zijn diepte van 1500 meter een van de grootste kraters ter wereld- zijn unieke maanlandschappen te zien. En ook op de Roque de los Muchachos - met zijn 2426 meter het hoogste punt van het eiland - is het uitzicht adembenemend en de lucht loepzuiver. Geen wonder dat hier een astronomisch observatorium werd gebouwd. Iets lager gelegen dan de sterrenwacht, klampen de eroderende wanden van de grote kraters met hun indrukwekkende toppen en barrancos (canyons) zich aan elkaar vast. Rivieren lopen er tussen varens, dennen en bananenplantages. Hier en daar duiken kliffen de oceaan in, en worden natuurlijke zwembaden gevormd. Ondank alles wonen er meer dan 86 000 mensen op het eiland, bijna de helft is afkomstig van Cuba en Venezuela. De kleurrijke huizen in de dorpen stralen dan ook een latinosfeertje uit terwijl de hoofdstad Santa Cruz vooral sporen van de Spaanse kolonisten toont, renaissancegebouwen en -paleizen met houten balkons die de geschiedenis van de stad vertellen. Nauwelijks enkele kilometers van het historische stadscentrum zorgt de nieuwe luchthaven voor regelmatige verbindingen met het vasteland en de buureilanden. Naast bewoners, brengen de vliegtuigen hier vooral wandelaars naartoe, dol als ze zijn op de twee grote wandelpaden - de 130 of Camino Real is180 km lang en biedt een mooie tocht rond het eiland, de 131 van 83 km volgt de vulkaanruggen. Daarnaast zijn er nog een heleboel kortere routes voor daguitstappen, wat het totale aantal wandel- kilometers op 850 brengt. Dankzij de vele b&b's, herbergen, hotels en campings kunnen wandelaars hier halt houden waar ze maar willen. Zich vervelen kunnen ze niet. Daarvoor biedt het eiland te veel uiteen-lopende landschappen, gaande van het Nationaal Park van La Caldera de Taburiente in het noorden, via de bergengtes en subtropische bossen van het Bosque de Los Tilos tot de jonge vulkanen Teneguia en San Antonio vlakbij Fuencaliente, in het zuiden. De warme tinten en bijna perfecte vormen van de vulkanische en plutonische minerale gesteenten stralen een rustbrengende, haast hypnotiserende sereniteit uit. Hier raakt elke natuurliefhebber in extase! Tekst & foto's: Sophie Dauwe & JJ Serol / Pepite Photography