Er is een nieuwe droomplek om onze geliefde bij zonsondergang te kussen: het panoramische dak op de tiende verdieping van het pas geopende Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Het is toegankelijk tot middernacht en het uitzicht op de stad, de Schelde en de haven brengen ons hier vanzelf in een romantische bui.
...

Er is een nieuwe droomplek om onze geliefde bij zonsondergang te kussen: het panoramische dak op de tiende verdieping van het pas geopende Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen. Het is toegankelijk tot middernacht en het uitzicht op de stad, de Schelde en de haven brengen ons hier vanzelf in een romantische bui. Als een torenwachter rijst het iconische, 65 meter hoge gebouw van architect Willem Jan Neutelings op een plein tussen het Bonapartedok en het Willemdok - de napoleontische dokken van de stad - op. Het is gemaakt van gegolfde glaspartijen en van zandsteen uit de Indiase streek Rajastan, in vier rode tinten. Op elke steen rust een Antwerpse handje van aluminium. "Eigenlijk heeft het gebouw de vorm van een pakhuis", vertelt Ronny Van Assche, stadsgids van Antwerpen Averechts. "Een soort van blokkendoos waaraan andere blokken aangebouwd kunnen worden." De boulevard van het MAS en het panorama op de tiende verdieping zijn gratis toegankelijk. Die boulevard bestaat uit roltrappen die telkens een kwartslag draaien. Naarmate we stijgen wordt het uitzicht spectaculairder en krijgen we ook een goed zicht op het 1600 m2 grote mozaïek dat Luc Tuymans speciaal ontwierp voor het museumplein. De verleiding om alleen het gratis gedeelte of het panoramische restaurant 't Zilte van chef Viki Geunes (op de negende verdieping) te bezoeken is groot, maar daaraan mogen we zeker niet toegeven. Het betalende gedeelte biedt op bijna elke verdieping immers een andere belevenis. De enige rode draad lijkt daarbij de stad en de wereld te zijn. Hoe toonden heersers hun macht in de loop der eeuwen? Hoe portretteert Antwerpen zichzelf sinds vijf eeuwen? Hoe ontstond de wereld- haven? Hoe gaan culturen en godsdiensten om met leven en dood? De collecties van voormalige en nog bestaande Antwerpse musea spijzen telkens een parcours met licht- en donkereffecten, audiovisuele middelen en ruimtes in de ruimte. Op de achtste verdieping wacht de wereldberoemde precolumbiaanse verzameling van Paul en Dora Janssen. Het goud van de Inca's heeft hier een schitterende nieuwe rustplaats gevonden. Op de derde verdieping (voorbehouden voor tijdelijke tentoonstellingen) loopt tot eind december 2012 de openingsexpo Meesterwerken in het MAS. We zien er verrassende combinaties: Rubens naast Jan Fabre, Van der Weyden naast James Ensor, Jordaens naast Panamarenko. Na het MAS neemt gids Ronny me mee voor een wandeling door de oude havenwijken. Buurten als 't Eilandjeen Montevideo zijn al een tijdje aan het uitgroeien tot trendy woon-, werk- en uitgaansplekken. De oude pakhuizen werden ingepalmd door horecazaken of omgetoverd tot kantoren, lofts of artistieke ateliers. De metamorfose - getuige de vele werven - is nog lang niet voltooid. In de Oude Leeuwenrui lopen we even binnen in The Loft House (nr. 7-11) om te zien wat hedendaagse architecten kunnen doen met een oud pakhuis. Een grotere verrassing zien we aan nr. 29. In de witgekalkte, centrale gang van het geklasseerde Felixpakhuis brachten paarden en karren ooit scheepsladingen uit de hele wereld binnen die daarna naar de 24 000 m2 stapelruimte op de zes verdiepingen gehesen werden. Vandaag is hier het stadsarchief ondergebracht. Via de Zeevaarstraat (let op de art-decogevel aan nr. 3) keren we terug naar het Willemdok. In het imposante Godfriedpakhuis heeft het atelier van modeontwerper Dries Van Noten een nieuwe stek gevonden. De afgebroken Koninklijke Stapelhuizen aan de Entrepotkaai zijn vervangen door witte woon- en kantoortorens. "De nieuwe chic bestaat erin, in zo'n witte flat te wonen met je eigen jacht voor de deur", lacht mijn gids. Langs de Napoleonkaai en de Oostkaai bereiken we de Londenbrug met zicht op het Kattendijkdok en de riviercruiseschepen. Over de brug slaan we de Westkaai in. De gevels van de twee woontorens zijn bekleed met gekleurde glazen platen waarvan de tint verandert met het zonlicht. Tweehonderd meter verder geloven we onze ogen niet: in de zomerbar Strantwerpen lopen we ineens op een exotisch strand met zand, zo wit dat het pijn doet aan de ogen. Loungezetels, dure cocktails! Vlakbij bevindt zich de renovatiewerf van de Montevideomagazijnen (alleen de gevels zijn beschermd). Ze worden genoemd als the next place to be. Verder in de Montevideostraat liggen de drie magazijnen (eveneens geklasseerd) van de ooit zo beroemde Red Star Line er echter nog triest bij. Toch moet hier in 2013 het POM(People on the Move) opengaan, een belevingsmuseum over emigratie. Via de Rijnkaai bereiken we de Scheldeoever en de rij historische havenkranen die hier zijn samengebracht. Verder langs het water volgen we de gevel van Hangar 26 - een hippe bar/eetgelegenheid die na de laatste service verandert in een discotheek. Het gebouw van het Loodswezen en het monument voor de gesneuvelde zeelieden zijn vlakbij. De Aldegondiskaai brengt ons terug naar het MAS. Tijd om naar mensen te kijken op de nieuwe place m'as-tu vu - het terras van de brasserie Stroom. Het helpt als je hier een outfit van Dries van Noten en schoenen van A.F. Vandevorst draagt! Ludo Hugaerts