Bij iemand die in goede gezondheid verkeert, wordt de bloedsuikerspiegel geregeld door de insuline, een hormoon dat wordt afgescheiden door de alvleesklier. Bij een patiënt met diabetes type 2 (de vorm die het vaakst opduikt boven de 40 jaar) wordt er onvoldoende insuline aangemaakt (bij een secretiestoornis) of werkt de insuline niet zoals het hoort (bij insulineresistentie). Een diabetespatiënt moet zijn bloedsuikerspiegel of glykemie dus zelf onder controle zien te houden met behulp van zijn voeding en lichaams-beweging. Lukt dat niet, dan kan hij zijn toevlucht nemen tot geneesmiddelen (orale antidiabetica) of insuline-injecties (insulinetherapie).
...

Bij iemand die in goede gezondheid verkeert, wordt de bloedsuikerspiegel geregeld door de insuline, een hormoon dat wordt afgescheiden door de alvleesklier. Bij een patiënt met diabetes type 2 (de vorm die het vaakst opduikt boven de 40 jaar) wordt er onvoldoende insuline aangemaakt (bij een secretiestoornis) of werkt de insuline niet zoals het hoort (bij insulineresistentie). Een diabetespatiënt moet zijn bloedsuikerspiegel of glykemie dus zelf onder controle zien te houden met behulp van zijn voeding en lichaams-beweging. Lukt dat niet, dan kan hij zijn toevlucht nemen tot geneesmiddelen (orale antidiabetica) of insuline-injecties (insulinetherapie). "Lichaamsbeweging is bij diabetes type 2 even belangrijk als een dieet", beklemtoont fysiotherapeute Chantal Godefroid van het Brusselse Erasmusziekenhuis. "Een suikerpatiënt die zich goed verzorgt, kan een volkomen normaal leven leiden. En sport is daarbij cruciaal, ook voor mensen met prediabetes (ook glucose-intolerantie genoemd). Dit zijn mensen die nog geen diabetes hebben ontwikkeld, maar die wel een verhoogd risico lopen om ooit suikerpatiënt te worden. Uit studies is gebleken dat een wijziging van de levensstijl bij deze risicopatiënten het opduiken van diabetes type 2 met 28% tot 67% kan terugdringen. Wie zes jaar gezonder leeft, kan de ziekte minstens 14 jaar uitstellen!" Vanzelfsprekend zijn sommige sporttakken voor (pre)diabetici geschikter dan andere. "Vooral sporten waarbij de nadruk ligt op uithouding verdienen aanbeveling", verduidelijkt Chantal Godefroid. "Wandelen, zwemmen, aquagym, fietsen, joggen, langlaufen,... Als minimumdosis wordt matige lichaamsbeweging aangeraden. Die stemt overeen met 40% tot 75% van de maximale fysieke capaciteit (beoordeeld tijdens een inspanningsproef bij de cardioloog die uw gezondheidstoestand onderzoekt voor u begint te sporten) of een energieverbruik van 1000 tot 1500 kcal per week. De aanbevolen duur bedraagt 30 minuten per dag, 5 tot 7 keer per week. Maar wie meer sport, zal er ook meer baat bij hebben. Als aanvulling worden ook weerstandsoefeningen aanbevolen om de spierkracht te verhogen en de dagelijkse activiteiten makkelijker aan te kunnen." Wie regelmatig sport, kan vrij snel van de minimumdosis evolueren naar inspanningen die qua intensiteit gelegen zijn tussen 60 % en 90 % van de maximale hartslag tijdens de inspanningsproef. "Dan verbranden we 1500 tot 2500 kcal. Nadien kunnen zowel de frequentie, de duur als de intensiteit verder opgedreven worden", zegt onze fysiotherapeute. Maar de gunstige effecten van lichaamsbeweging op de stofwisseling (insulineresistentie) zijn beperkt in de tijd: na 30 uur zijn ze verdwenen. Vandaar dat regelmaat zo cruciaal is. Wanneer iemand aan lichaamsbeweging doet, gebruiken de spieren de suiker die in het lichaam aanwezig is als brandstof. Dus daalt de bloedsuikerspiegel, dat is logisch. Een systematische controle, ook tijdens en na de inspanning, moet voorkomen dat de bloedglucosewaarde te diep daalt (hypoglykemie - onvoldoende suiker in het bloed). Gebeurt dit toch maar herkennen we de symptomen - bleekheid, transpiratie, warmteopwellingen, beven, gezichtsstoornissen (verblind worden door de zon, lichtflitsen), hoofdpijn, duizeligheid, stemmingswisselingen, vermoeidheid, hongergevoel - dan kunnen we de situatie nog altijd snel rechtzetten met wat frisdrank, chocolade of fruitsnoepjes. Gwenaëlle Ansieau