Dat na Lotti en Tura, ook Sofie vroeg of laat met een symfonisch concert zou uitpakken, stond in de sterren geschreven. Geen stem in Vlaanderen die zich daar beter toe leent. Bovendien had de Antwerpse soul- en jazzdiva een drietal jaren geleden al eens enkele optredens met het orkest van Dirk Brossé verzorgd. Toen al met veel succes.
...

Dat na Lotti en Tura, ook Sofie vroeg of laat met een symfonisch concert zou uitpakken, stond in de sterren geschreven. Geen stem in Vlaanderen die zich daar beter toe leent. Bovendien had de Antwerpse soul- en jazzdiva een drietal jaren geleden al eens enkele optredens met het orkest van Dirk Brossé verzorgd. Toen al met veel succes. Sofie: Die concerten met Dirk Brossé waren zo'n overweldigende ervaring dat we ook voor Songs in the key of love voor een orkest gekozen hebben. Ik liep al een tijdje rond met het idee om nummers die ik door de jaren heen had gezongen en die bij het publiek erg in de smaak waren gevallen, in een symfonisch kleedje te steken. Live is dat een unieke ervaring: een groot orkest is rijker, je kunt zoveel groter voelen en denken. Bovendien leent mijn dramatische stem met zijn groot bereik zich perfect voor deze oefening. Ik zing klassiekers als Alfie, Let' s stay together, Somewhere out there en mijn eigen bekendste songs. Allemaal nummers om eens goed mee uit te pakken, en waarmee kan dat beter dan met zo'n geweldig orkest! Lekker nostalgisch is het, maar vooral één brok energie! Toch heb ik mijn stem van mijn grootmoeder geërfd. Maar omdat mijn vader zoveel jazzplaten had, ben ik daarmee opgegroeid. Als kind was een plaat voor mij als een juweeltje. Ik luisterde er zolang naar tot ik elke zucht, elke komma, elke solo van elk instrument kon meezingen. Door die muziek telkens opnieuw tot op het draadje te ontrafelen, heb ik alles geleerd van timing en improvisatie. Een technisch mooie en gave stem op zich is niet altijd interessant. Stemmen met een kantje aan, rauw en doorleefd, die zijn vaak zoveel interessanter. Nathalia bijvoorbeeld heeft een waanzinnige stem met enorm veel energie en een heel goede timing. Ik zie er wel wat verwantschap in met mijn stem. Maar bij zingen komt zoveel meer kijken. De juiste lichaamstaal bijvoorbeeld. Onlangs zag ik Harry Koninck jr. aan het werk. Hij bewoog amper, maar plots deed hij enkele danspasjes en... het was perfect. Die man heeft lichaamstaal, jongens! Juist bewegen, dat is het strafste wat er bestaat. Sommige leerlingen zingen met een nietszeggende mimiek, terwijl het overbrengen van emoties nu net zo belangrijk is. Maar ook daarin kun je groeien. Ik herinner me nog dat ik me bij mijn eerste optredens achter de versterkers verstopte. Zo schuw was ik. De trendsetters op dat gebied waren waanzinnige groepjes zoals the Temptations, the Stylistics en the Vandellas. En iedereen probeerde dat natuurlijk na te doen. Wij waren er wild van! Midden jaren zeventig stonden wij met Trinity in de hitlijst van Toppop naast groepen als Mud en the Rubettes. De outfits en de danspasjes konden niet zot genoeg zijn. De Nederlanders beseften zelfs niet dat wij een Belgische groep waren! Samen met Bob en Fred van the Pebbles mogen optreden, dat was voor mij nog het meest fantastische, want ik was een ongelooflijke fan van hen. Onze eerste ontmoeting vergeet ik nooit. Plots stonden mijn grote idolen in de living bij mijn ouders met alles erop en eraan: hun plateauschoenen, hun bakkebaarden, hun gitaren...! Misschien niet, maar ik ben nogal een go with the flow-type. Ik neem het leven zoals het komt. Ik heb altijd toffe mensen rond mij gehad, maar tegelijk was ik ook niet de gemakkelijkste artiest die je zomaar alles kunt laten zingen. Sommige dingen zou ik echt niet door mijn strot krijgen, eerlijk waar. In het begin van mijn carrière wilden ze een soort nieuwe Marva van mij maken, maar dat was zo ver van mijn persoonlijkheid verwijderd! Jazz, blues, soul dàt was mijn ding. Ik zou ook nooit mijn kinderen hebben kunnen achterlaten om een succesvolle carrière uit te bouwen. Ik ben allang blij dat ik nog altijd mijn ding kan doen. Want optreden, dat blijft toch het plezierigste dat er is. n Songs in the key of love. Sofie en de Beethoven Academy o.l.v. Dirk Brossé zijn op 8 januari te zien -en vooral te horen- in de Zuiderkroon, Vlaamse Kaai 81-83, Antwerpen. Toegang: euro 20-28. Tickets: tel. 070 25 20 20 en www.sherpa.be. Concerten met Sofies vaste begeleidingsgroep 'So four' zijn er o.a. op 22 december in Lebbeke, op 1 januari in Diest en 14 februari in Maldegem. Info: www.sofiesofour.comFilip Godelaine - foto: Hans Derboven