Het bankavontuur van lezer Bert Degroot kende uiteindelijk een happy-end maar roept toch enkele vragen op. Jan Coenen, kantoordirecteur bij KBC, geeft tekst en uitleg.
...

Het bankavontuur van lezer Bert Degroot kende uiteindelijk een happy-end maar roept toch enkele vragen op. Jan Coenen, kantoordirecteur bij KBC, geeft tekst en uitleg. Jan Coenen: Vroeger had de bank geen enkele verplichting in dit soort zaken. Ze ging wel op zoek naar de eigenaar of zijn erfgenamen maar dook er niemand op, dan vielen de tegoeden in de reserves van de bank. Ze bleven wel opvraagbaar moesten de rechthebbenden zich kenbaar hebben gemaakt. In 2006 besliste de regering de Belgische banken te verplichten om slapende rekeningen te doen ontwaken. De wet zelf dateert van 2 jaar later (24 juli 2008, Belgisch Staatsblad van 7 augustus 2008, en die dag in werking getreden). Sindsdien mag er geen rekening meer bestaan waarop geen enkele verrichting werd doorgevoerd tijdens een periode van meer dan 5 jaar. Dit is de reden waarom er meer en meer mensen brieven krijgen waarin hen gevraagd wordt wat er met deze of gene rekening moet gebeuren. Ze moet de rekeningen opsporen waarop gedurende 5 jaar geen verrichtingen meer gebeurden, toevoegen van jaarlijkse interest en kosten niet meegerekend. Ze moet proberen de eigenaar van de rekening of de rechthebbenden op te sporen en te contacteren. Dit begint met een brief naar het laatst gekende adres. Blijft die zonder antwoord, dan heeft de bank sinds kort het recht om inlichtingen in te winnen bij het Rijksregister en de Kruispuntbank van de sociale zekerheid. Dan moet ze een aangetekende brief sturen met ontvangstbewijs. Blijft ook deze zonder antwoord, dan is de wettelijke opzoekingsprocedure voor de bank afgerond. In dat geval worden de slapende tegoeden (geld, effecten,...) samen met de bijhorende gegevens over de rechthebbende binnen het jaar overgemaakt aan de Depositokas. Deze sommen, vermeerderd met de interesten, blijven gedurende 30 jaar ter beschikking van de titularis van de rekening of van een rechthebbende die zich kenbaar zou maken. Voor rekeningen met een saldo van minder dan 20 euro worden geen opsporingen gedaan omdat de kosten niet in verhouding zouden staan met het saldo. Dit wordt zonder verdere informatie aan de Depositokas overgedragen en kan later toegewezen worden aan het Zilverfonds. U kunt het tegoed niet meer recupereren. Hier is de oplossing eenvoudig. Krijgt u een brief van de bank, dan stuurt of brengt u die terug en u vermeldt dat u de rekening nog wilt openhouden, en ondertekent deze verklaring. Op dat moment is de slapende rekening opnieuw actief voor vijf jaar. Voert u een verrichting uit, dan begint een nieuwe periode van vijf jaar te lopen. LET OP! Als u bij eenzelfde instelling verschillende rekeningen hebt, wordt er geen enkele als slapend beschouwd zodra er één is waarop u wel verrichtingen deed. U zou er versteld van staan hoe vaak ouders hun kinderen niets vertellen over hun rekeningen. Geld blijft een taboe, soms liggen de relaties wat gevoelig... Of de langstlevende ouder overlijdt plots of wordt dement. Dan kan het gebeuren dat u een brief krijgt voor een rekening die op naam staat van een overleden persoon, maar waarvan u een erfgenaam of één van de erfgenamen bent. Dan begint de administratieve molen te draaien: er wordt een overlijdensattest en een attest erfopvolging gevraagd. Het attest van erfopvolging is onmisbaar voor het afhandelen van het erfenisdossier: het geeft definitief uitsluitsel over de rechthebbenden op de erfenis. In dit geval diende dhr. Degroot te bewijzen dat hij de enige erfgenaam was van de rekening. Op dat moment moet de bank ook al de gegevens (naam, bedrag van de rekening ,...) doorsturen naar het Regisstratiekantoor. Ja, maar niet altijd. De verjaringstermijn voor successierechten bedraagt 10 jaar, te tellen vanaf het einde van de periode waarover u beschikt om de aangifte van successie in te dienen (5 maanden bij een sterfgeval in België). Is er verjaring, zoals bij uw lezer, dan moet de bank de rekening niet meer aangeven en zijn er geen successierechten verschuldigd. Ja, als de verjaringstermijn van 10 jaar niet overschreden is. Maar de zaken liggen hier wel makkelijker dan bij een gewone erfenis. Alle cijfers staan hier immers op papier en zijn gekend vermits het gaat om een bankrekening. U kunt dus zelf de aangifte doen bij het registratiekantoor, zonder een beroep te doen op een notaris. Intresten en kosten worden doorgaans eens per jaar afgerekend, ook voor slapende rekeningen. Sluit u de rekening, dan dient u meestal een forfaitair of procentueel bepaald bedrag te betalen (naargelang het type rekening). Is er geen saldo, dan sluit de bank de rekening. Banken rekenen ook een forfaitair bedrag aan voor de afhandeling van het nalatenschapsdossier. Nog dit: om een slapende rekening te reactiveren moet u in principe naar het bankfiliaal waar ze geopend werd. Maar in tegenstelling tot wat men uw lezer vertelde, kan het vaak ook in een ander filiaal, en zeker in de hoofdzetel. Jocelyne MinetDe staat ontving al 7,7 miljoen euro van slapende rekeningen Het Centraal Register heeft al 2500 grote slapende rekeningen opgetekend