Misschien is het grote verschil wel dat je als vijftiger een langer verleden en een kortere toekomst hebt dan wanneer je 30 bent", meent Bea De Rouck, auteur van het boek Uit elkaar. Een relatiebreuk na je vijftig. "De pijn van het trauma, de wanhoop zijn dezelfde, maar de randelementen maken dat het in die leeftijdscategorie anders is en dat de verschillen zich situeren in alle domeinen. Er zijn mensen die zelf de beslissing nemen om een relatie te beëindigen, mensen die het overkomt... elk verhaal is anders maar er zijn ook veel gelijkenissen." Zelf ervaringsdeskundige met een vlotte pen, besloot De Rouck om het verhaal van scheiden na 50 te schrijven, gebaseerd op kilo's literatuur over het onderwerp en talloze interviews met deskundigen en mensen die het meemaakten. Dat leverde interessante inzichten op.
...

Misschien is het grote verschil wel dat je als vijftiger een langer verleden en een kortere toekomst hebt dan wanneer je 30 bent", meent Bea De Rouck, auteur van het boek Uit elkaar. Een relatiebreuk na je vijftig. "De pijn van het trauma, de wanhoop zijn dezelfde, maar de randelementen maken dat het in die leeftijdscategorie anders is en dat de verschillen zich situeren in alle domeinen. Er zijn mensen die zelf de beslissing nemen om een relatie te beëindigen, mensen die het overkomt... elk verhaal is anders maar er zijn ook veel gelijkenissen." Zelf ervaringsdeskundige met een vlotte pen, besloot De Rouck om het verhaal van scheiden na 50 te schrijven, gebaseerd op kilo's literatuur over het onderwerp en talloze interviews met deskundigen en mensen die het meemaakten. Dat leverde interessante inzichten op. "Bij een relatiebreuk na 50 is er doorgaans een heel andere verhouding met 'belangrijke derden' dan op jongere leeftijd. De ouders zijn inmiddels ouder, vaak niet meer in staat om te steunen, mogelijk van een generatie die op een andere manier tegen scheiden aankijkt of niet goed meer in staat om te snappen wat er gebeurt. Ze zijn soms meer een bijkomende zorg dan een welkome steun." "Je zou verwachten dat het een voordeel is als de kinderen ouder zijn, dat er geen afspraken moeten worden gemaakt voor een degelijk hoede- en/of bezoekrecht. Maar schijn bedriegt: er wordt te gemakkelijk gedacht dat ze groot genoeg zijn om nuchter om te gaan met de situatie. Oudere en volwassen kinderen nemen meestal zelf een positie in. Ze zijn geneigd om steun te geven aan de persoon die het slachtoffer lijkt te zijn, degene die niet de beslissing tot de scheiding heeft genomen. In een aantal gevallen nemen ze een rol op die vroeger door de ouders zou vervuld zijn, maar er is een wezenlijk verschil: ze hebben ook een band met de andere partner en die willen ze waarschijnlijk niet opgeven. Kinderen die het huis uit zijn, mogelijk een eigen gezin hebben, krijgen weliswaar niet te maken met lastige bezoekregelingen, maar net daarom wordt er minder stilgestaan bij hun emotionele betrokkenheid die vaak onderschat wordt. Er wordt een stuk verleden aan die kinderen ontnomen. De relatie tussen hun ouders blijkt anders dan ze al die tijd dachten. Thuiskomen is nooit meer hetzelfde als vroeger. Dat kan het hen knap lastig maken. Grote of volwassen kinderen zullen ook veel kritischer zijn voor een eventuele nieuwe partner dan kleine kinderen." "Hoe ouder je bent, hoe moeilijker je je kan voorstellen dat je nog iets nieuws kan opbouwen en dat gevoel komt hard aan. Dromen en verwachtingen vallen in puin. Je moet de energie en soepelheid vinden om nieuwe - of oude, opgegeven - dromen na te jagen. Dat is niet makkelijk. Er bestaat een gevaar dat je verbitterd raakt." "Wie zelf voor de breuk gekozen heeft, krijgt soms af te rekenen met schuldgevoelens, mogelijk met spijt. Wie niet zelf voor de breuk gekozen heeft, krijgt het niet zelden moeilijk met een gedeukt zelfvertrouwen. Een breuk gaat vaak gepaard met verwijten, mensen beginnen zelf ook te geloven dat ze nergens goed voor zijn. En er staan minder mensen klaar om hen van het tegendeel te overtuigen." "Jongere vijftigplussers kregen vaak de gelegenheid om zichzelf te ontplooien, maar er zijn er ook - vaak oudere - die nooit alleen hebben geleefd en dat nu plots noodgedwongen moeten kunnen. Ze krijgen geen lening meer om een woning te kopen, belanden op de huurmarkt, moeten werk zoeken, weer onderaan de ladder beginnen, vaak onder jongere leidinggevenden." Is scheiden na 50 dan niets anders dan kommer en kwel? "Zeker niet, er zijn heel wat lichtpunten. Na de fase van rouw en zelfmedelijden waar niet aan te ontkomen is en waar je door moet, is er de vrijheid. Om dingen te doen die vroeger niet konden of waar geen tijd voor was, om jezelf te ontplooien. Om te ontdekken dat een relatie niet de enig zaligmakende weg is, om een ruimere blik te krijgen, om eventueel een nieuwe relatie te beginnen. Het voordeel van een rijpere leeftijd is dat er doorgaans meer tijd is om te genieten van het hier en nu, in plaats van heel hard te werken. En door wat je meegemaakt hebt, zal het makkelijker zijn om futiliteiten te relativeren, om een relatie ook voller te beleven, met z'n tweeën." Uit elkaar. Een relatiebreuk na je vijftig - Bea De Rouck - Davidsfonds - euro 17,50 - isbn 9789058268709Ariane de Borger, Olivia Van de Putte