Of u nu van viool, piano of zang houdt, de Koningin Elisabethwedstrijd is elke keer opnieuw een evenement. Want de unieke kracht van dit concours is dat het ook populair is bij een groot publiek, dat niet noodzakelijk melomaan is of de concertzalen af-schuimt. Het feit dat er zoveel jonge musici aan deelnemen, raakt waarschijnlijk ook een gevoelige snaar bij de mensen.
...

Of u nu van viool, piano of zang houdt, de Koningin Elisabethwedstrijd is elke keer opnieuw een evenement. Want de unieke kracht van dit concours is dat het ook populair is bij een groot publiek, dat niet noodzakelijk melomaan is of de concertzalen af-schuimt. Het feit dat er zoveel jonge musici aan deelnemen, raakt waarschijnlijk ook een gevoelige snaar bij de mensen. Vanaf 7 mei is het weer zover, dan treden de 24 deelnemers in het conservatorium van Brussel aan voor de editie 2007, met een opgelegd werk van Kris Defoort. Zij die tot de finale doordringen, mogen hun kunnen later in het Paleis voor Schone Kunsten van Brussel tonen. In 1964 was Jean-Claude Vanden Eynden pas 16, maar kaapte toch maar mooi de derde plaats in de pianowedstrijd weg. De laureaat is nu docent bij de Koninklijke muziekkapel en zal ook dit jaar weer deel uitmaken van de jury. "Deelnemen aan dergelijke wedstrijd was een geweldig avontuur", legt hij uit. "Dat ik de finale haalde was een schitterend en totaal onverwacht geschenk. De prijs betekende ook de bekroning van vele jaren van studie en inspanningen. Ik was in die tijd één van de eerste laureaten die zo jong was. Maar je kan de wedstrijd van toen niet vergelijken met de huidige edities. De finales werden nog niet op televisie uitgezonden, de concerten werden ook niet geregistreerd en de opvolging na de wedstrijd was veel minder uitgebreid.""Van in het prille begin (in '37 was de naam nog de Eugene Ysayewedstrijd) heeft het concours een sterke aantrekkingskracht op het publiek uitgeoefend," gaat Jean-Claude Vanden Eynden verder. "En het meterschap van Elisabeth heeft zeker nog voor een extra duwtje in de rug gezorgd. Daarbij komt nog eens dat de organisatie van het concours steeds een sérieux en een geloofwaardigheid heeft uitgestraald. Ik denk niet dat er ergens in de wereld een muzikale wedstrijd bestaat met een dergelijk publiek en mediatiek succes. Het valt me op dat de muzikanten op steeds jongere leeftijd een topniveau bereiken, zowel op technisch gebied als qua maturiteit. De laatste jaren zien we ook een sterke vertegenwoordiging van de Europese landen. Lange tijd kwamen de laureaten vooral uit de Verenigde Staten en de ex-Sovjetunie. Later kwam er een grote toevloed van Aziatische kandidaten, wat nu nog steeds het geval is. Maar tijdens de laatste twee instrumentale edities hebben we Europese laureaten zien opstaan met de Duitser Severin von Eckardstein op piano en de Armeniër Serguey Kachatryan op viool. En laten we ook onze landgenoot Yossif Ivanov niet vergeten, die vorig jaar 2e laureaat was op viool. Wat in mijn ogen deze wedstrijd zo mooi en uniek maakt, is het uitzonderlijke palmares. Sinds het ontstaan werden musici bekroond die nu tot de bekendste ter wereld horen. Als lid van de jury kijk ik telkens weer met veel interesse uit naar elke nieuwe editie." n De eerste proef heeft van 7 tot 12 mei plaats in het Koninklijk Conservatorium van Brussel. Halve finales van 14 tot 19 mei in het Conservatorium. Finale van 28 mei tot 2 juni in het Paleis voor Schone Kunsten. De concerten van de laureaten vinden plaats op 13 juni en het slotconcert op 18 juni, dat wordt uitgezonden door Canvas en La Deux, Inlichtingen: tel. 02 507 82 00, www.cmireb.be Gilda Benjamin