Verbazing alom bij de jonge rugzaktoeristen op plaatsen als Luang Prabang (in Laos), Tegucigalpa (Honduras) of het eiland Flores (Indonesië). Op de plekken die reisgidsen zoals Lonely Planet en Rough Guide aanbevelen aan jonge back-packers, zien ze de jongste jaren steeds meer 50-plussers verschijnen. Gewapend met een rugzak, reizend met een openbaar vervoermiddel en niet bereid meer dan 30 euro uit te geven voor hun overnachting. Met als enig verschil misschien dat de rugzak vervangen is door een duurder trolleymodel op wieltjes...
...

Verbazing alom bij de jonge rugzaktoeristen op plaatsen als Luang Prabang (in Laos), Tegucigalpa (Honduras) of het eiland Flores (Indonesië). Op de plekken die reisgidsen zoals Lonely Planet en Rough Guide aanbevelen aan jonge back-packers, zien ze de jongste jaren steeds meer 50-plussers verschijnen. Gewapend met een rugzak, reizend met een openbaar vervoermiddel en niet bereid meer dan 30 euro uit te geven voor hun overnachting. Met als enig verschil misschien dat de rugzak vervangen is door een duurder trolleymodel op wieltjes... Steeds meer mensen kiezen ervoor een avontuurlijke reis te maken van drie maanden of langer. Een slow travel waarvan ze al lang dromen of zelfs een reis rond de wereld. Als ze nog werken, kunnen ze dankbaar gebruik maken van voltijds tijdskrediet. Al moeten ze snel zijn want het systeem zou kunnen sneuvelen in de besparingen. "Tijdskrediet en loopbaanonderbreking hebben lange reizen inderdaad een boost gegeven", zegt Carmen Ryheul van Wegwijzer , een niet-commerciële vereniging die objectieve informatie wil bieden aan reizigers (*). "Als je als werknemer volledig tijdskrediet neemt, krijg je nu van de RVA een maandelijkse uitkering van euro 553 wanneer je minstens 5 jaar anciënniteit hebt. Je hoeft voor een lange reis dus zeker niet al je spaargeld aan te spreken. In veel landen van Oost-Azië bijvoorbeeld is het mogelijk te eten en te slapen voor euro 40 of 50 per dag. Andere mensen vertrekken voor een lange reis om een mijlpaal in hun leven te vieren, bijvoorbeeld wanneer ze stoppen met werken, of 50 of 60 worden." Volgens een schatting van Wegwijzer bestaat 95 % van de Belgische langreizigers uit doe-het-zelvers. Niet zelden zijn ze bijna een jaar bezig om hun reis uit te stippelen en te boeken. Alle details vooraf plannen? Vooral niet doen! "De grote lijnen moet je vooraf plannen: de heen- en terugvlucht, de vervoermiddelen en de zaken die je zeker wilt zien", raadt Carmen Ryheul aan. "Maar verder moet je flexibel zijn. Sneller vertrekken op plaatsen die tegenvallen of langer blijven waar het je juist heel erg bevalt. Las ook nu en dan een wat meer luxueuze rustpauze in - bijvoorbeeld door een week een huisje te huren in een meer toeristisch gebied. " Alles boeken via het internet? Evenmin! "Het is verleidelijk om te profiteren van de lagere tarieven, maar stel dat er op die lange reis iets grondig misgaat?", waarschuwt onze specialiste. "Wij raden aan een aantal onderdelen van de reis toch in België te boeken, in een reisbureau: de heen- en terugvlucht, bepaalde verblijven, de huur van een jeep... Je zult dan wat meer betalen, maar je hebt een levende contactpersoon op wie je vanuit het buitenland kunt terugvallen." Vier gebieden scoren momenteel hoog: Oostelijk Azië is nummer één: India, Bangla Desh, Nepal, Bhutan, Thailand, Laos, Vietnam, Cambodja, China (inclusief Tibet), Maleisië... Voordelige en veilige landen, de oosterse keuken valt in onze smaak en de jongere generaties spreken er Engels. Midden- en Zuid-Amerika: voor de combinatie van natuur en cultuur. Reizen is hier wel duurder dan in Azië en je moet meer alert zijn voor je persoonlijke veiligheid. Kennis van het Spaans (Portugees in Brazilië) is belangrijk. Zuidelijk Afrika (Zuid-Afrika, Namibië en Botswana): prachtig, maar redelijk duur. Hier en daar is goed oppassen de boodschap. Australië en Nieuw- Zeeland: de droom van velen, maar duur door de verre heen- en terugvlucht en het dure leven. Het kan natuurlijk nog avontuurlijker. Bijvoorbeeld met een omgebouwde camper door Afrika toeren: van Tanger tot Kaapstad - haalbaar op voorwaarde dat u landen als Angola, Mali en oostelijk Congo vermijdt. Of door nog onontgonnen gebieden trekken, in het hele noorden van Canada of Alaska en Siberië. Reizen blijft hier een avontuur door de enorme afstanden, het gebrek aan openbaar vervoer, de bijna totale afwezigheid van toeristische (en medische) infrastructuur, het taalprobleem (vooral Rusland) en het klimaat. Bijna alle langreizigers kiezen voor het vliegtuig voor de heen- en terugreis. Het vervoer ter plaatse laten ze van de regio afhangen. In oostelijk Azië is openbaar vervoer een voordelige en goede keuze. In Midden- en Zuid-Amerika zal het vaak nodig zijn trajecten te combineren met een huurauto. In zuidelijk Afrika is het huren van een 4 x 4 of een minibusje aangewezen. Een gehuurde mobilhome is de beste oplossing voor wie door Australië wil toeren (idem voor Canada en Alaska). Wie wat meer avontuur aandurft, kan ter plaatse een tweedehandse auto of 4 x 4 kopen en die op het einde van de reis weer verkopen. Twee voorwaarden: kunnen sjacheren en motorpech zelf kunnen verhelpen. De meeste zaken die we ter voorbereiding van een lange reis moeten regelen, weten we: een reisbijstandsverzekering afsluiten, een meeneem- apotheek samenstellen, het ziekenfonds, de bank (doorlopende opdrachten!) en de gemeente contacteren (paspoort, verkiezingen in zicht?, lange afwezigheid melden,...). Maar er zijn minder evidente ingrepen. Op het thuisfront hebben we een vertrouwenspersoon nodig die op ons huis past, onze post opent en kleine probleempjes oplost. Haal bij het postkantoor het formulier om deze persoon een volmacht te geven voor aangetekende zendingen. Vul het in, maar betaal de volmachtkaart nog niet. Die kost euro 35 en is misschien niet nodig. Als er een aangetekende zending komt, kan de vertrouwenspersoon de kaart alsnog betalen. We moeten beseffen dat we niet langer dan 30 kalenderdagen per jaar in het buitenland mogen verblijven als we met brugpensioen zijn en jonger dan zestig. Zijn we zestig of ouder, dan wordt deze periode uitgebreid tot maximaal zes maanden min één dag. We laten ons niet verrassen door een vervallen visum. Vooral langreizigers in de USA vergeten vaak dat hun visumvrijstelling maar drie maanden geldt. We vragen onze huisarts om een brief in het Engels. Hierop vermeldt hij aan welke ziekten we lijden en welke medicijnen we nodig hebben. We scannen alle belangrijke documenten in en kopiëren ze op één of meer usb-sticks: belastingaangifte, paspoort, bloedgroep, verzekeringscontracten... Zo kunnen we vanop afstand via het internet eventuele problemen oplossen. We vullen een nepportefeuille met een beetje geld, vervallen kredietkaarten en kopieën van documenten. Mochten we overvallen worden, dan geven we die nepportefeuille af. We zorgen ervoor dat we een ticket voor de terugvlucht kunnen tonen. Thailand bijvoorbeeld vraagt dat voor we tot het land worden toegelaten. (*) Wegwijzer, Beenhouwersstraat 9, 8000 Brugge, tel. 050 33 75 88 en www.wegwijzer.be. Leden (euro25 jaarlidgeld) kunnen zich laten helpen door reisverslagen en dossiers per land, reisvoorbereidingen en de brochure 'Lang op reis', boordevol tips. Ze kunnen ook een reisdagboek op de website van de organisatie plaatsen. Ludo Hugaerts