Eerlijk is eerlijk: niet alle tuintrends van de voorbije jaren waren, achteraf bekeken, even genietbaar. Dat weet intussen iedereen die - bijvoorbeeld - buxusbollen en buxuswolken heeft aangeplant (uren bijknipwerk!). Gelukkig zien we nu een ommekeer. In de nieuwe buitentrends ligt de nadruk vooral op zorgeloos genieten.
...

Eerlijk is eerlijk: niet alle tuintrends van de voorbije jaren waren, achteraf bekeken, even genietbaar. Dat weet intussen iedereen die - bijvoorbeeld - buxusbollen en buxuswolken heeft aangeplant (uren bijknipwerk!). Gelukkig zien we nu een ommekeer. In de nieuwe buitentrends ligt de nadruk vooral op zorgeloos genieten. Als we helemaal trendy willen zijn, vervangen we ons klassieke tuinhuisje door een vast huisje dat helemaal vrijstaat in de tuin. Een paviljoen, een poolhouse, een kluis, een cottage of een Robinsonplek: als het maar een ruimte is waar we tot rust kunnen komen en eventueel gasten ontvangen. Het kan vele vormen aannemen: een volledig overdekt prieel dat aan vier zijden open is, een buitenkeuken (open aan de voorzijde) met zitterras, een gebouwtje met een deels overdekt buitenterras, een hutje met een gastenkamer en een eetruimte, een oranjerie... Om voldoende comfort te bieden moet het voorzien zijn van elektriciteit en leidingwater en uiter-aard van comfortabel zitmeubilair. Moet het een bestaand tuinhuis vervangen, dan is een aanbouw voor het tuingereedschap en/of het zwembadonderhoud onmisbaar. Een bar, een koelkast, een grote eettafel, een televisietoestel en een muziekinstallatie kunnen het plezier vergroten. U kunt de kosten drukken door veel zelf te bouwen en de inrichting in de tijd te spreiden. Veel mensen kiezen voor hout en Britse cottagestijl (met rieten dak), maar veel glas is ook mogelijk. Ideaal is een plaats langs een vijver. Houd er rekening mee dat u vrijwel altijd een bouwvergunning zult moeten vragen (informeer bij uw gemeente). In Vlaanderen is weliswaar geen vergunning meer nodig voor aanbouwen tot 40m2, maar hier gaat het meestal om een apart gebouwtje en niet om een aanbouw. Denk bij het begrip eetbare tuin voor-al niet aan een grote moestuin, want dan is er meer sprake van werk dan van genieten. Het gaat hier om hoekjes of plekken waar we verhoogde plantenbedjes maken (rug-sparend!) voor de teelt van enkele groenten, kruiden of vruchten. Zowel decoratief als nuttig. In de handel vinden we hulpmiddelen voor een groente- of fruit-hoekje: moeszakken, moesmanden, hoge potten van licht schuimmateriaal, houten troggen op voet. Heel nuttig zijn miniserres die we zoals een tentje opbouwen en weer afbreken als we ze niet meer nodig hebben - in de tuin of tegen de gevel van een muur Ze bestaan uit aluminiumprofielen en foliemateriaal. Ideaal voor tomaten, sla of aubergines of om 's winters gevoelige potplanten te beschermen. Een moesbak kunnen we zelf maken, bijvoorbeeld van hout- of vlechtwerkpanelen. Eens hij gemonteerd is, bekleden we hem met antiworteldoek en vullen we hem op met teelaarde. In april-mei vinden we in tuincentra en kwekerijen een groot aanbod plantjes: van kruisbes tot bosaardbei, van miniappel tot komkommer. Kant-en-klare sets (zaadjes mét potgrond, bakjes voor champignonteelt) maken mislukken bijna uitgesloten. Een eetbaar hoekje wordt extra leuk als we er producten in telen die we niet gemakkelijk in de handel vinden: gele tomaten, patissons (een minipompoen), courgettes de Nice, snijbiet, eetbare bloemen, peterseliewortel enz. In de voorbije vijf jaar zagen we in onze tuinen strakke kanaaltjes verschijnen: lange, smalle en ondiepe waterpartijen in geometrische vormen die voor een knap visueel effect zorgen. "Als we die kanaaltjes nu eens dieper zouden maken, kunnen de bewoners er ook in zwemmen", bedachten enkele tuinontwerpers. Het zwemkanaal was geboren. Zwemkanalen zijn niet breder dan 2 of 3 meter en 25 meter lang (of langer, eventueel in een L- of U-vorm). Voor zwemplezier is een diepte van 1,4 tot 1,5 m aangewezen, voor een verfrissende plons volstaat 80 cm. De waterzuivering gebeurt door een pomp met een filter van lavastenen die aan één uiteinde van het zwem-kanaal wordt ingewerkt. De voordeligste uitvoering gebeurt met (zwart) vijverfolie, aan de rand afgewerkt met hardhout. Een betonnen kuip is een flink pak duurder. Zwembadproducenten spelen op de trend in en bieden nu klassieke zwembaden aan in lange, smalle vormen (mét pomp- en filterinstallatie en zuivering met chloorproducten). Wanneer we, zoals in 2009 en 2010, in het late voorjaar en de vroege zomer periodes van grote hitte meemaken, wordt het zelfs onder een goede parasol te warm op ons terras. Dat zet ons ertoe aan de helft van dat terras te overdekken met een vaste overkapping die geen zon doorlaat. Naargelang van het weer of van het tijdstip van de dag gebruiken we dan het overdekte of het niet-overdekte terrasdeel. Het overdekte deel is ideaal om een eettafel te plaatsen. De overkapping kan simpelweg bestaan uit aluminiumprofielen en opgespannen, zonwerend doek. Een - bij voorkeur geïsoleerd - dak is steviger, zorgt voor meer verfrissing en is vaak mooier, maar uiteraard ook duurder. Daarnaast valt het te overwegen het overdekte gedeelte in de winter of in het tussenseizoen af te sluiten waarbij we toch volop zicht op de tuin behouden. Op die manier maken we van een terras een tijdelijke veranda. Voor het afschermen kunnen we transparante schermen of zelfs spandoeken gebruiken, maar de nieuwste methode bestaat uit zogenaamde glasgordijnen: glazen panelen die geen profielen vereisen en die we naargelang van het weer helemaal of gedeeltelijk open- en dichtschuiven zoals een gordijn. Ze laten geen koude of wind door. De afwezigheid van profielen heeft twee voordelen: het zicht op buiten is maximaal en het onderhoud is gemakkelijker. Deze methode is ook geschikt voor balkons. Ludo Hugaerts