EUROPESE WETGEVING

Plantaardige alternatieven voor melk benaderen qua uitzicht, textuur en smaak vaak die van echte melk. Ze worden doorgaans gebruikt door mensen met een allergie of intolerantie, bijvoorbeeld voor lactose. De Europese wetgeving verbiedt echter de benaming plantaardige melk. Op enkele uitzonderingen na, zoals kokosmelk, moet melk van dierlijke oorsprong zijn. Technisch gezien is het dus correcter om melkvervangers aan te duiden m...

Plantaardige alternatieven voor melk benaderen qua uitzicht, textuur en smaak vaak die van echte melk. Ze worden doorgaans gebruikt door mensen met een allergie of intolerantie, bijvoorbeeld voor lactose. De Europese wetgeving verbiedt echter de benaming plantaardige melk. Op enkele uitzonderingen na, zoals kokosmelk, moet melk van dierlijke oorsprong zijn. Technisch gezien is het dus correcter om melkvervangers aan te duiden met de term sap. Qua voedingswaarde zijn deze plantaardige alternatieven niet ongezond: ze bevatten vaak minder verzadigde vetzuren dan melk, leveren niet zelden veel vezels en bevatten geen lactose of cholesterol. Maar hun kwaliteit kan sterk variëren. Tenzij ze kunstmatig verrijkt zijn, kunnen ze qua micronutriënten niet tippen aan echte melk: ze bevatten van nature amper calcium, vitamine D en B12. Weinig plantaardige melkvervangers zijn trouwens een degelijke bron van eiwitten, op één uitzondering na: sojamelk. Eet je veganistisch, dan moet je sojamelk evenwel combineren met graanproducten, om alle aminozuren binnen te krijgen die je lichaam nodig heeft. Maar alles welbeschouwd zijn er wel degelijk plantaardige alternatieven - vloeibaar of in yoghurtvorm - die geschikt zijn om echte melkproducten te vervangen of aan te vullen. Welke precies? Dat kan je enkel achterhalen door nauwgezet de samenstelling te bestuderen. Lees dus aandachtig het etiket: een product dat claimt natuurlijk te zijn - zonder toevoegingen -, is in geen geval een volwaardige melkvervanger. Eigenlijk is zo'n sap enkel een alternatief als het verrijkt is met calcium en, beter nog, ook met vitamine D en B12. En wel in die mate dat één portie circa 15% van de aanbevolen dagelijkse inname dekt. Tegelijk is het opletten voor excessen in de andere richting: dergelijke sappen zijn dikwijls zeer sterk bewerkt om de consistentie en de smaak van echte melk zo goed mogelijk na te bootsen. Producenten voegen dus soms grote hoeveelheden verdikkingsmiddelen, bewaarmiddelen, stabilisatoren en zelfs suiker toe. Aan jou om de gulden middenweg te vinden!