De tentoonstelling 'Beyond Desire', van 25 februari tot 14 augustus met mode- en studiofoto's, Afrikaanse kapsels, kleding en ontwerpen van o.a. Roberto Cavalli, Dolce Gabbana, Versace, documentaire films, platenhoezen, magazinecovers, enz... in MoMu, Nationalestraat 28, Antwerpen. Di-zo: 10-18 uur, eerste en derde donderdag van de maand tot 21 uur. Toegang: a 6, a 4, a 2. Info: % 03 470 27 70, www.momu.be. Ook deelnemen aan lezingen, rondleidingen in groep en modewandelingen is mogelijk.
...

De tentoonstelling 'Beyond Desire', van 25 februari tot 14 augustus met mode- en studiofoto's, Afrikaanse kapsels, kleding en ontwerpen van o.a. Roberto Cavalli, Dolce Gabbana, Versace, documentaire films, platenhoezen, magazinecovers, enz... in MoMu, Nationalestraat 28, Antwerpen. Di-zo: 10-18 uur, eerste en derde donderdag van de maand tot 21 uur. Toegang: a 6, a 4, a 2. Info: % 03 470 27 70, www.momu.be. Ook deelnemen aan lezingen, rondleidingen in groep en modewandelingen is mogelijk. Info: % 03 470 27 78 Hoe beïnvloeden de westerse en Afrikaanse mode elkaar, dat is wat het Modemuseum in haar nieuwe grote tentoonstelling probeert te ontrafelen. Beyond Desire gaat na hoe westerse modeontwerpers zich door het zwarte continent laten inspireren en vice versa. Curator Kaat Debo: "We proberen te kijken hoe mode maatschappelijk functioneert. Hoewel het een oppervlakkig fenomeen blijft, speelt kleding toch een belangrijke rol in de samenleving. Het gaat zowel over hoe men in Afrika een verlangen heeft naar het Westen, naar het blank zijn, maar ook hoe men in Europa een fantasie creëert over Afrika. Lange tijd werd naar Afrika gekeken als naar een wild continent met erotische connotaties. Denken we maar aan de tijgerprints die vele ontwerpers gebruiken." De zomercollecties van dit jaar zijn ontzettend Afrikaans gekleurd. Cacharel, Gaultier, Paul Smith,... allen pakken ze uit met Afrikaanse elementen zoals kleurrijke prints en rastakapsels. Vaak zijn die kenmerken zeer etnisch, bijvoorbeeld bij ontwerpen die refereren naar Masai-krijgers. Zo ontwierp Galliano in 1997 voor Dior een collectie met veelkleurige borstplaten en Masai-versies van het Europese corset of de parelketting. Maar soms zie je ook een combinatie van beide culturen. Afrikaanse mouwen met een Franse tailleur bijvoorbeeld, zoals bij Gaultier. Op de expo tonen we beelden en filmmateriaal van de spraakmakende collectie van 1967 van YSL. Eigenlijk is dit pure fantasie over Afrika, met typische Europese silhouetten zoals Twiggy, met blonde lokken maar toch een soort Afrikaans kapsel. Ze poseren voor een palmboom ergens in een Parijse plantentuin. Yves Saint Laurent gebruikt hier het minijurkje, het symbool van de seksuele revolutie, en combineert dat met Afrikaanse invloeden. In een tijd dat Afrika een erg seksuele bijbetekenis had, maakte dat zijn statement nog wat krachtiger.""Soms kom je niet los van de koloniale context", stelt Kaat Debo vast. "Zoals bij de Dutch wax. Dat is de kleurrijke stof die de Afrikanen gebruiken, maar die gek genoeg door Nederlanders werd ontwikkeld als afgeleide van de Indonesische Batik-techniek. Deze prints zijn erg kleurrijk en soms zitten er grappige afbeeldingen in verwerkt van naaimachines of zaklampen, een soort Afrikaanse pop-art. Soms werden er ook foto's van staatshoofden op afgedrukt als teken van een nieuw verworven onafhankelijkheid. Naar aanleiding van een staatsbezoek of een andere speciale gelegenheid werd de 'commemorial cloth' ontwikkeld. Zo zijn er kleurrijke prints te zien waarop de afbeelding van een jonge koning Boudewijn prijkt. De expo in het Antwerpse Modemuseum werpt ook een licht op de interessante zwarte cultuur in westerse maatschappijen. "Voor minderheden is mode of kleding vaak één van de enige manieren om hun identiteit uit te drukken", stelt curator Kaat Debo. ôZwarten in de States en Europa lopen iets exuberanter gekleed en hoe ze zich bewegen is ook belangrijk. Dat uit zich onder meer in de streetwear waar de hiphopscene mee uitpakt. Zij zochten hun inspiratie o.a. bij de onafhankelijke zwarte blaxploitation-films uit de jaren zeventig, waaraan Tarantino met Jackie Brown een hommage bracht. En ontwerpers zoals Ozwald Boateng blazen het kostuum, het symbool van de mannelijke garderobe, nieuw leven in door een feller kleurenpalet en ander textiel te gebruiken. Ter vergelijking plaatsen we deze pakken tegenover de bubu, het typische Afrikaanse maatpak van ontwerpers zoals Tetteh Adzedu." n Filip Godelaine