Het gezelschap is even belangrijk

Vorig jaar ben ik ingegaan op het voorstel van een vriendin om wekelijks met een bestaande groep mee te fietsen û zo'n 40 km op dinsdagnamiddag. De eerste keer kon ik nog net tot aan de fauteuil strompelen en viel als een blok in slaap. Toen ik anderhalf uur later wakker werd, was de pijn weg en had ik een heerlijk gevoel. Sindsdien fiets ik iedere keer mee. Elke week kijk ik ernaar uit, zowel voor de fysieke inspanning als het gezelschap. Alleen zou ik dit nooit hebben volgehouden en bovendien heb ik er interessante vriendinnen bijgekregen.
...

Vorig jaar ben ik ingegaan op het voorstel van een vriendin om wekelijks met een bestaande groep mee te fietsen û zo'n 40 km op dinsdagnamiddag. De eerste keer kon ik nog net tot aan de fauteuil strompelen en viel als een blok in slaap. Toen ik anderhalf uur later wakker werd, was de pijn weg en had ik een heerlijk gevoel. Sindsdien fiets ik iedere keer mee. Elke week kijk ik ernaar uit, zowel voor de fysieke inspanning als het gezelschap. Alleen zou ik dit nooit hebben volgehouden en bovendien heb ik er interessante vriendinnen bijgekregen. Sinds ik verplicht met brugpensioen moest gaan, is de stress van me afgevallen en ben ik gestopt met roken. Resultaat: acht kilogram aangekomen. Daarom ga ik nu elke week joggen maar ik krijg er voorlopig geen kilootje af. Hoe kan dat nu? Tot mijn 38 jaar heb ik gevoetbald. Nadien viel ik sportief gezien in een zwart gat, tot ik begonnen ben met minivoetbal. Dat heb ik volgehouden tot ik 59 was. Na weer een stilte van twee jaar ben ik gaan fietsen. Dat doe ik nog altijd drie keer per week, samen goed voor 200 tot 230 km. In de winter vervang ik het fietsen door wandelen, zo'n 30 km gespreid over twee tot drie dagen. Ik ben 65 en voel me prima! Na een heupprothese in december 2003 ben ik elke dag 45 minuten gaan fietsen op de hometrainer. Bij mooi weer zet ik het toestel buiten. Ik heb nu veel meer kracht in mijn benen. Een dag overslaan doe ik nooit, want ik voel me er echt herboren door. Sinds mijn hartinfarct 9 jaar geleden heb ik me nog nooit zo tiptop gevoeld. Dat is zeker mee te danken aan het feit dat ik sinds dat infarct 2 X per week sport. Eerst opwarming en dan badminton. Het is reuzegezellig en het blijft betaalbaar. Na vele operaties en behandelingen tegen zware rugpijn kan ik niet meer echt sporten. Toch wil ik absoluut lichte oefeningen blijven doen. Elke dag fiets ik 15 minuten op de hometrainer, doe ik zittend oefeningen met de benen gedurende 10 minuten en maak ik een wandeling van 20 tot 30 minuten. Ik heb weliswaar een wandelkruk nodig maar ik ondervind echt deugd van deze lichaamsbeweging. Een fysieke handicap hoeft dus geen beletsel te zijn voor wie al zijn moed durft samen te rapen. Ik ben weer beginnen te sporten in een fitnesscentrum, waar ik fitnessoefeningen met krachttraining combineer. Ik voel me er heel goed bij en daarom betaal ik de maandelijkse kostprijs (euro 31) graag. Nadat ik gestopt was met diepzeeduiken, veranderde ik stilaan in een aardappelzak. Vorig jaar ben ik beginnen te wandelen in clubverband. Ik doe nu elke zondag 25 km en meer. Ik ontdek prachtige plekjes en ben niet meer buiten adem na 500 meter. Vlierbessensiroop tegen de hoest, rauw aardappelsap tegen maagzuur, een knoflookteentje om over een wrat te wrijven... Vele mensen zeggen dat gezondheidsmiddeltjes uit de oude doos echt helpen. Vertel ons welke middeltjes u nog gebruikt of ooit hebt uitgeprobeerd. En werk(t)en ze ook echt? Of vindt u ze boerenbedrog? Stuur uw reactie vóór 6 juni 2005 naar Plus Magazine, Thema van de Maand-Middeltjes, Raketstraat 50 bus 10, 1130 Brussel, tel. 02 702 46 02, e-mail: redactie@plusmagazine.be Of, nog eenvoudiger en sneller: reageer via onze website www.plusmagazine.be (klik op 'Lezersoproep') n