Bij ons thuis ben ik het die de foto's maak. Op verjaardagsfeestjes, barbecues,.. De foto's van de hond of de nieuwe parasol... Het zijn geen kunstwerken, maar herinneringen en ze hoeven ook niets meer dan dat te zijn. Niets wordt in scène gezet, er staan nogal eens halflege glazen op, en rondslingerende lege borden: niet erg, die foto's zijn ook niet bedoeld om in een magazine te verschijnen. Maar zelfs als je ervan uitgaat dat degene die de foto's maakt toch altijd een spoor nalaat - al was het maar door de manier waarop hij of zij tegen de dingen aankijkt - dan ontbreek...