We ontmoeten Isabel-le Santens in het hoofdkwartier in Des- telbergen. In de showrooms en ateliers lijkt het zomer. Wie in de modebranche zit, leeft nu eenmaal een sei- zoen voorop. De gedelegeerd bestuurder leidt ons enthousiast rond. Ze is discreet en stijlvol, net als haar merken.
...

We ontmoeten Isabel-le Santens in het hoofdkwartier in Des- telbergen. In de showrooms en ateliers lijkt het zomer. Wie in de modebranche zit, leeft nu eenmaal een sei- zoen voorop. De gedelegeerd bestuurder leidt ons enthousiast rond. Ze is discreet en stijlvol, net als haar merken. Isabelle Santens: We bedoelen daarmee dat we kiezen voor stijl en elegantie, maar niet zozeer de nieuwste trends volgen. Dan raakt kleding snel gedateerd. We proberen kleren te ontwerpen die langer dan één seizoen meegaan. Daarom investeren we in kwaliteit en moeten ook de stijl en afwerking langer mee. Wij proberen duurzaam te werken. Wanneer wij een jas tekenen moet je die ook volgende winter nog kunnen dragen. Dat is nu eenmaal de realiteit. Mensen kopen niet elk jaar een nieuwe jas. Tegenwoordig is een kledingstuk dat een paar seizoenen meegaat al duurzaam. Vroeger was dat tien jaar. Maar de tijd dat iemand elk seizoen veel geld uitgaf voor nieuwe kleding is voorbij. Daar moeten we rekening mee houden. In 2008 hadden we weinig last van de crisis, maar 2012 was geen makkelijk jaar. We hebben omzet verloren. Maar zaken gaan nu eenmaal in golfbewegingen. We zijn er altijd in geslaagd mindere periodes op te vangen. We bestaan intussen al 40 jaar. Pittige tijden houden ons niet tegen ambitieus te zijn. We hebben eigen winkels geopend om ons merk meer bekend te maken. Ons designteam denkt zeer goed na over de kleren diehet maakt. We moeten berekender naar de markt. Mensen geven minder uit aan kleren. Ze hebben nu vaak andere prioriteiten: technologische snufjes als smartphones en tablets, op reis gaan, lekker eten... Geld kan natuurlijk maar één keer worden uitgegeven. Ik was altijd al geïnteresseerd in mode. Op mijn 18de was het gewoon een daad van rebellie om aardrijkskunde te studeren. Mijn vader wilde absoluut dat ik een economische opleiding volgde. Toen de groep Santens Andres overnam, heb ik alles van a tot z moeten leren. Ik wist niet wat een draad was of hoe een breimachine eruit zag. Ik vind van niet. Ik ben natuurlijk geprivilegieerd: ik zit in een sector waar 90% vrouwen werken. De modesector is wat dat betreft een makkelijke branche. Maar één keer is een man op een receptie naar mij toe gekomen om te zeggen dat hij nooit voor mij zou kunnen werken omdat hij geen vrouw als baas verdraagt. In werk- geversorganisaties, waar je als vrouw een uitzondering bent, is het niet altijd evident om serieus genomen te worden. Ze vragen mij dan wel eens of ze het juiste jasje aan hebben. Terwijl ik toch met meer bezig ben dan dat. Ik negeer dat gewoon. De man-vrouwdiscussie is niet zo aan mij besteed. Ik ben ook niet meteen een voorstander van quota. Voor mij tellen enkel de kwaliteiten. Zien ondernemen en zien werken is belangrijk. Leren dat niets vanzelf komt. Ook zelfrelativering heb ik meegekregen van thuis. Het is niet omdat je iets bereikt hebt dat je naast je schoenen moet lopen. Eerlijkheid en transparantie zijn ook waarden die ik probeer toe te passen. Ik probeer niet te ver boven de mensen te staan. Luisteren is belangrijk, met mensen praten natuurlijk ook. Ik denk dat ik een empathisch type ben. Maar een onderneming leiden gaat natuurlijk ook over cash flow genereren en winst maken. Als er harde beslissingen moeten worden genomen, schrik ik daar niet voor terug en probeer ik goed te communiceren. Misschien typisch vrouwelijk is ook dat ik mij erg identificeer met het product. Ervaring is ook voor ons belangrijk. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, kiezen wij ook voor oudere dames die een pak ervaring hebben en die er staan. Leeftijd zit tussen de oren. Sommige dertigers zijn oud. Anderen van 55 zijn jong. Weerbaarheid en mentaliteit, daar gaat het om. Hoe oud moet een model zijn? Dat is nog zo'n discussie! Wij kiezen niet voor piepjonge modellen. U moet weten dat onze best verkopende maten 40 en 42 zijn. Belgische mode staat inderdaad voor kwaliteit en aandacht voor detail. Wij hebben dan ook bewust 'Belgium' in onze baseline staan. Ik vind dat we dat moeten promoten. De Belgische stijl is discreet, bruine en beige tinten zijn hier erg gewild. Al zien we ook regionale verschillen. In onze Antwerpse vestiging gaan we meer voor fashion, in Brussel scoort een wat opgeklede stijl goed. Dat de productie hier niet meer gebeurt, is eigenlijk al lang geen punt meer. Onze collecties worden wel hier bedacht en getekend. We stellen hier 150 mensen tewerk. We mogen ons dus zeker Belgisch noemen. Ik vind het ook belangrijk het bedrijf in België te verankeren zodat mensen bewust Belgisch kunen kopen en de lokale economie ondersteunen. Dat is geen must. Geforceerde opvolging is niet goed. De juiste persoon op de juiste plaats is belangrijk. De oudste studeert psychologie. De jongste heeft interesse voor fashion management, maar we vinden dat ze beter eerst economie studeert. Mijn dochters zijn 18 en 19 en staan aan het begin van hun studies. Ze hebben nog tijd. Jonge mensen hebben vandaag zo veel keuzemogelijkheden. Dat is behoorlijk stresserend. Nee, zo voelt het niet. Mijn echtgenoot en ik hebben allebei een drukke job, het speelde dus wel mee. Maar ik heb zelf op internaat gezeten en was een fantastische tijd. Het was voor de kinderen zeker geen straf. Ze hebben er ook allebei een leuke tijd beleefd. It's lonely at the top. Maar mijn man heeft mij altijd gesteund. Je hebt een goeie gesprekspartner nodig. Je moet je problemen kunnen ventileren. Die balans heb ik gelukkig altijd gehad. Ann Heylens - foto's: Frank BahnmüllerMaar één keer heeft een man mij gezegd dat hij niet voor een vrouwelijke baas zou kunnen werken.