Toen ik Patrick ontmoette, was hij heel dynamisch. Een locomotief die ieder-een meesleurde. Maar plots, twintig jaar geleden, begon hij minder hard te werken, kreeg hij minder zin om iets te ondernemen. Ik stak dat op vermoeidheid. Ik had nooit gedacht dat iemand zoals hij depressief kon worden. Hij kreeg angstaanvallen. Zijn dokter gaf hem antidepressiva maar na drie maanden is hij met die behandeling gestopt. Twee jaar later is het opnieuw begonnen. Hij had geen kracht meer en vluchtte in de slaap. Ik...