1 Arendsnest Taormina

"Als u één dag Sicilië bezoekt, laat het dan Taormina zijn" schreef Guy de Maupassant aan het einde van de 19de eeuw. Een reis naar Italië gold toen als verplichte kost voor elke aristocraat. In de voetsporen van Goethe mocht Sicilië niet ontbreken: Oscar Wilde of Richard Wagner, keizerin Sissi, Greta Garbo, La Dietrich en elke zichzelf respecterende diva vereerden Taormina ondertussen met een bezoek. Het stadje dankt er zijn jetset, sexappealén zijn status van toeristische trekpleister aan. Volkomen terecht!
...

"Als u één dag Sicilië bezoekt, laat het dan Taormina zijn" schreef Guy de Maupassant aan het einde van de 19de eeuw. Een reis naar Italië gold toen als verplichte kost voor elke aristocraat. In de voetsporen van Goethe mocht Sicilië niet ontbreken: Oscar Wilde of Richard Wagner, keizerin Sissi, Greta Garbo, La Dietrich en elke zichzelf respecterende diva vereerden Taormina ondertussen met een bezoek. Het stadje dankt er zijn jetset, sexappealén zijn status van toeristische trekpleister aan. Volkomen terecht! Taormina schittert als een arendsnest boven de Ionische kust in het oosten. Eeuwenoud is het stadje - een homogene cluster natuurstenen huizen verbonden door trappensteegjes en één centrale as, waar als de avond valt, toeristen en lokale ragazzi flaneren, zien en gezien worden, likken aan een ijsje en lonken naar een meisje. Met een snelle kabelbaan overbrug je in een zucht de lange afdaling naar het strand, beschut in een baai.Een langzaam wandelpad (of een weg vol haarspeldbochten) klimt van het strand van Taormina naar het dorp Castelmola, waar Churchill zich onledig hield met dikke sigaren en zoete amandelwijn. Veel lava is sedertdien langs de flanken van de Etna gestroomd, maar het panorama vanuit het Griekse theater blijft tijdloos mooi. Wat doet het goed te weten dat dromers hier al ruim twee millennia van het uitzicht genieten: de azuurblauwe zee, de donkere bergruggen die loodrecht in de golven vallen. Toch is het de Etna, een gigantische piramide met een eeuwige rookpluim op de top, die steevast de blikken naar zich toezuigt en de reiziger confronteert met zijn tijdelijkheid. Als de vulkaan nu uitbarst, zit ik op de eerste rij voor de apocalyps! Bijna jammer hoe ook op Sicilië de Mayakalender faalt.Eeuwen zou ik aan het zwembad van Villa Sonia in Castelmola kunnen luieren, maar de rookpluim roept. Wie wenst, kan het hele eiland over snel- of expreswegen razen, maar écht rijplezier beleef ik aan het stuur van de gehuurde Lancia op de smalle kronkelwegen. Hoe druk het ook op het strand mag zijn, eens in het binnenland hebt u snel het rijk voor uzelf. Op de flanken van de Etna staan de wijnranken strak in het gelid en wuiven de korenvelden in de wind, vanaf het dorp Linguaglossa prikkelt de geur van dichte dennenbossen. Op de boomgrens markeren lavastromen het einde van de weg. Vanaf de parkeerplaats brengen vrachtwagens met dikke banden bezoekers tot aan de sneeuwvelden. Een klim naar de top en de krater vraagt om een deskundige gids. Het hectische Catania laat ik links liggen om me te laten overweldigen door barokstad Syracuse. Vertrekpunt van elk bezoek is Ortigia, het pittoreske schiereiland met imposante stadswal, bastions en steegjes rond een monumentale Duomo. Hier bevindt zich het historische Syracuse dat, omgeven door water, gecreëerd lijkt om te flaneren, van de Lungomare (zeepromenade) via de Piazza Archimedes (die hier op zijn stelling kwam) naar de Porta Marina en de Aretusa fontein, een zoetwaterbron waar eenden kwaken en toeristen een terrasje doen. Geïntrigeerd door de barok rijd ik landinwaarts naar barokparel Noto. Drie parallel lopende straten verbinden een veelvoud aan kloosters en kerken, versierd met somptueuze gevels, gebeeldhouwde terrassen en goed in het vlees zittende putti (engeltjes). Dit is zonder twijfel de mooiste homogene wijk van de Ionische kust en een geschikte plek voor een ijsje.De eerste aanblik van de vallei der Tempels in Agrigento voert u zo naar de Oude Grieken. Elegante zuilen reiken ten hemel op de heuvels ten zuiden van de moderne stad. Na zonsondergang lijken de monumenten - amberkleurig in de schijnwerpers - het mooist. Verken de site zo vroeg mogelijk, voor de komst van de busladingen én de hitte. Bovendien hebt u zo meer tijd om de andere schatten van de regio te verkennen: de magistrale mozaïeken van de Romeinse villa bij de Piazza Armerina, of Selinunte - vijf eeuwen voor Christus een rivaal van Carthago - waar u uw bezoek aan de uitgestrekte archeologische site kunt onderbreken met een frisse duik in zee. Dat kan alleen op Sicilië! Jo Fransen