De anti-aginggeneeskunde wordt door sommigen afgeschilderd als een ware fontein van de jeugd die alle kwalen uit de wereld helpt, en door anderen als een kamikazegeneeskunde die uiteindelijk allerlei kankers veroorzaakt. De waarheid ligt, zoals altijd, in het midden.
...

De anti-aginggeneeskunde wordt door sommigen afgeschilderd als een ware fontein van de jeugd die alle kwalen uit de wereld helpt, en door anderen als een kamikazegeneeskunde die uiteindelijk allerlei kankers veroorzaakt. De waarheid ligt, zoals altijd, in het midden. Ze is in ieder geval géén doping. Ze probeert de jeugdige hormoonspiegels te herstellen die met het verouderen uit balans raken. Daartoe gebruiken artsen enkel natuuridentieke hormonen. Ze overschrijden nergens de maxi- mumgrenzen van de hormoonwaarden. Dat is iets totaal anders dan atleten die onnatuurlijk grote hoeveelheden synthetische hormonen met een prestatieverhogende werking gebruiken. Naast de hormoonsuppletie wordt er veel nadruk gelegd op voeding, stressbeheersing en cardiovasculaire gezondheid door middel van beweging. Ik ben rond mijn vijftigste gestart met een anti-agingprogramma. Ik voelde me in die tijd zowel fysiek als psychisch niet lekker in mijn vel. Maar net zoals zovele mensen prentte ik me in dat de veranderingen die ik voelde deel uitmaakten van het normale verouderingsproces. Ik verweet mezelf dat ik narcistisch en onvolwassen was als ik me daar niet bij neerlegde. Toch bleef het onprettig dat de fut er op allerlei gebieden een beetje uit leek. Ik had heel mijn leven aan sport gedaan, maar dat begon me steeds meer moeite te kosten en mijn zin voor initiatief en mijn levenslust stonden op een lager pitje dan vroeger. Ik onderging een ware batterij van testen. Daaruit bleek dat verscheidene hormoonspiegels niet meer optimaal waren. Ze bevonden zich nog wel boven de minimumwaarden, maar dat is voor een anti-agingarts onvoldoende. Zijn bedoeling is om de waarden van belangrijke hormonen zoals testosteron, DHEA, progesteron, cortisol, schildklierhormonen, groeihormoon en oestrogeen te herstellen tot jeugdige niveaus. Na een paar maanden, waarbij de therapie voortdurend werd verfijnd omdat voor een anti-agingarts elke patiënt een unieke 'hormonensymfonie' is die weer helder moet klinken, merkte ik duidelijke verbeteringen. Ik zag er vitaler uit en voelde me op alle gebieden gezonder. Dat is sindsdien zo gebleven. Ik wil een realistische stem zijn in het anti-agingdebat. Het maakt je niet jonger in de strikte zin van het woord, en het zal misschien ook geen jaren toevoegen aan je leven. Maar ik kan getuigen dat het, mits voorzichtig toegepast, de jaren een stuk beter te verdragen maakt."Bob Van Laerhoven