Het is vrijdag en dit is mijn laatste werkdag. Of liever werkochtend, want straks is het feest. Mijn afscheidsfeest. Ik heb mijn kasten uitgeruimd, laden schoongemaakt, mailbox leeggehaald en nog een en ander gewist op mijn pc. Ik ben klaar met alles. Mijn collega's zijn nog druk in de weer. Pro forma vraag ik of ik nog iets voor hen kan doen. Nee. Ik had ook niet anders verwacht. Het is 11 uur, ik kan best het schip verlaten. Toch aarzel ik om op mijn computer op 'Afsluiten' te klikken, want dat voelt echt als er een punt achter zetten. Maar ik wil me niet te veel door dit moment laten meesleuren. Dus zet ik mezelf in modus 'Onverschillig', want ik voel een zekere nervositeit opkomen. En dan, heel snel, druk ik op 'Afsluiten', pak ik mijn jas en zeg 'Tot straks'.
...