Hoewel de temperatuur nog altijd een aangename 15 graden bedraagt, lopen de bewoners van Tunis er warm ingeduffeld bij. Zelfs op de brede Avenue Habib Bourguiba, in het centrum, valt het niet op dat dit een Arabische stad is. De gebouwen rondom ons - hotels, bars met terrasjes, cinema's, een groot theatergebouw - zijn ofwel modern ofwel koloniaal. Dit is de nouvelle ville die onder het Franse protectoraat tot stand kwam. Het eerste religieuze gebouw dat onze aandacht trekt, is zelfs een kerk: de kathedraal Sint-Vincent de Paul. Meteen worden we eraan herinnerd dat een minderheid van de...

Hoewel de temperatuur nog altijd een aangename 15 graden bedraagt, lopen de bewoners van Tunis er warm ingeduffeld bij. Zelfs op de brede Avenue Habib Bourguiba, in het centrum, valt het niet op dat dit een Arabische stad is. De gebouwen rondom ons - hotels, bars met terrasjes, cinema's, een groot theatergebouw - zijn ofwel modern ofwel koloniaal. Dit is de nouvelle ville die onder het Franse protectoraat tot stand kwam. Het eerste religieuze gebouw dat onze aandacht trekt, is zelfs een kerk: de kathedraal Sint-Vincent de Paul. Meteen worden we eraan herinnerd dat een minderheid van de Tunesiërs ook vandaag nog christen is. Op het einde van de laan geeft de poort van de oude stadsmuur aan dat hier de medina begint. Dit Arabische woord voor stad staat in Noord-Afrika synoniem voor de oudste stadskern, vaak met de interessantste historische gebouwen. De plek ook waar traditioneel de soeks plaatsvinden, de markten waar je heerlijk kunt verdwalen. De wirwar van kleine straatjes werd dan ook bedacht om de vijand erin te laten verdwalen. Rond de grote El Zitouna-moskee vinden we de meeste winkeltjes: de soek van de parfumeurs, de goud-smeden, de zadelmakers. De medina van Tunis staat al sinds 1979 op de werelderfgoedlijst van Unesco, en toch wordt hier al 20 jaar gewerkt aan de restauratie. Niet alleen het culturele erfgoed wordt hersteld, maar ook sociale woningen, want het zijn de armsten die hier zijn blijven wonen. Vroeger was dat wel even anders: hoe dichter iemand bij de moskee woonde, hoe belangrijker hij was. Die van Tunis is wellicht de meest indrukwekkende, maar er zijn nog steden met interessante medina's. Neem bijvoorbeeld Hammamet waar de goed bewaarde medina op een landtong ligt, met een fort dat er hoog bovenuit torent (de kasbah) met prachtig uitzicht over de zee. Nog wat zuidelijker ligt een andere toeristische topper: Sousse. Hier ontmoeten we wat meer toeristen, vooral op het dak van de moskee met zijn schitterende panorama over de witte stad, de zee en de haven. Dé verrassing van deze reis is echter Kairouan, de eerste heilige stad van de Maghreb die in de 7de eeuw werd gesticht. Ze ligt in het binnenland en is daardoor meer Arabisch van sfeer gebleven. In de kasbah is een luxehotel ondergebracht en de moskee is een fantastisch gebouw met sprookjes-achtige allures. Bij valavond voelen we ons in deze donkere straatjes werkelijk in een andere wereld. Op de terugweg naar Tunis stoppen we bij Sidi Bou Saïd, één van de meest pittoreske dorpjes van het land, waar al wie graag tot het jetsetwereldje behoort zich toont. Met zijn Moorse gebouwen met witte muren en felblauwe deuren, de geplaveide straatjes en een overvloed aan planten is dit kunstenaarsnest een publiekstrekker, net als de even verderop gelegen resten van het oude Carthago. Enkel een Romeins amfitheater en de An-tioniaanse baden zijn bewaard maar wij kunnen ons levendig voorstellen hoe Hannibal hier over de schitterende baai uitkeek en snode plannen beraamde om de Romeinen aan de overzijde een lesje te leren. Filip Godelaine