Momenteel zijn zo'n 300.000 mensen in ons land langer dan één jaar arbeidsongeschikt. Dat heeft gevolgen, ook financieel. Bedienden die langer dan één maand afwezig zijn vallen terug op een uitkering van de ziekteverzekering. Bij arbeiders is dat nog sneller. Het eerste jaar bedraagt die uitkering 60% van het geplafonneerde brutoloon (ongeveer € 41.000). Vanaf het tweede jaar start de invaliditeitsperiode en krijgen gerechtigden met personen ten laste 65% van dat geplafonneerde loon, alleenstaanden 55% en samenwonenden 40%.
...

Momenteel zijn zo'n 300.000 mensen in ons land langer dan één jaar arbeidsongeschikt. Dat heeft gevolgen, ook financieel. Bedienden die langer dan één maand afwezig zijn vallen terug op een uitkering van de ziekteverzekering. Bij arbeiders is dat nog sneller. Het eerste jaar bedraagt die uitkering 60% van het geplafonneerde brutoloon (ongeveer € 41.000). Vanaf het tweede jaar start de invaliditeitsperiode en krijgen gerechtigden met personen ten laste 65% van dat geplafonneerde loon, alleenstaanden 55% en samenwonenden 40%.Het maakt een enorm verschil als je kan rekenen op een arbeidsongeschiktheidsverzekering, een invaliditeitsrente of een verzekering gewaarborgd inkomen. Waar staan we op dat vlak in Belgïë? Vanbreda Risk & Benefits peilde in het voorjaar bij 90 Belgische bedrijven naar hun regelingen voor langdurige arbeidsongeschiktheid van hun werknemers.Kris Heyman, Evelyne Lauwers en Koen De Moor van Vanbreda Risk & Benefits: "We hebben geen exacte cijfers, maar schatten dat zo'n 40% van de bedienden en 20% van de arbediers kunnen terugvallen op een verzekering arbeidsongeschiktheid. In kmo's zie je ze minder. Daar zijn wel sectorinitiatieven voor pensioenplannen, maar niet voor arbeidsongeschiktheidsverzekeringen."Nog niet zo'n groot aantal loontrekkenden is dus verzekerd tegen inkomensverlies bij langdurige ziekte. Maar hun aantal stijgt en het belang van de verzekering wordt alsmaar duidelijker. Je kan zo'n verzekering ook individueel afsluiten, maar loontrekkenden doen dat quasi nooit. Als ze verzekerd zijn, is dat via een collectief plan bij hun werkgever.Zelden. We zien dit slechts in 10% van de gevallen. Meestal neemt de werkgever de volledige kost op zich.Meestal wordt 70% tot 75% van je loon gegarandeerd, soms 80%. Meer niet, want vervangingsinkomens worden minder belast. Voor vervangingsinkomens geldt ook niet de 13,07% persoonlijke RSZ-bijdrage. Het is niet de bedoeling dat werknemers netto meer overhouden dan wanneer ze werken.Inderdaad. De ziekte-uitkering is een percentage van een begrensd loon (€41.000 per jaar). De bijleg via de arbeidsongeschiktheidsverzekering is een percentage van het werkelijke loon, zoals gedefinieerd in het arbeidsongeschiktheidsplan van het bedrijf, bijvoorbeeld 12 keer de maandwedde. De enige mogelijke begrenzing is de maximale rente die de verzekeraar wenst te verzekeren, maar dan praten we enkel over heel hoge lonen.Bedienden krijgen van de werkgever één maand een gewaarborgd loon uitbetaald. Sommige verzekeringscontracten starten vanaf de tweede maand arbeidsongeschiktheid, andere later. De werkgever kan er ook voor kiezen om zelf bij te leggen. Hij mag dat wettelijk doen tot het eerste jaar arbeidsongeschiktheid voorbij is. Daarna moet hij een beroep doen op een externe dienst. Dat kan een verzekeraar of een pensioenfonds zijn. De wet wil met deze termijn van één jaar de werknemer beschermen. Want wie zegt dat jouw bedrijf binnen vijf jaar nog bestaat?Bij 90% is dat tot de pensioenleeftijd. Soms is het korter omwille van de kostprijs. Het overgrote deel (80%) van arbeidsongeschiktheid duurt minder dan een jaar. Maar wie de pech heeft om tot de pensioenleeftijd ziek te zijn, kan zo lang een bijleg krijgen.Voor psychische aandoeningen is de tussenkomst vaak beperkt tot 2 of 3 jaar. Het betreft hier een maximale tussenkomst voor de hele looptijd van de verzekering. Voor deze aandoeningen wordt dus een teller bijgehouden.Momenteel wordt er vaak over burn-out en depressie gesproken. Nu lijkt het alsof deze psychische aandoeningen plots uitgesloten zijn, maar dat is altijd zo geweest. Het verzekeren van niet-objectiveerbare zaken is altijd een heikel punt geweest. Verzekeraars zijn niet plots strenger geworden, ze houden niet van risico. Of ze willen het kunnen inschatten, zodat ze er een premie tegenover kunnen plaatsen. En net dat inschatten is moeilijk bij psychische aandoeningen.De meeste bedrijven kiezen voor een formule die geen onderscheid maakt tussen gehuwden, samenwoners en alleenstaanden. Dat is gemakkelijker en zo kan je al je werknemers een zelfde aanvulling aanbieden.Die lijn wordt inderdaad doorgetrokken, maar de ziekteverzekering kan wel een andere graad van arbeidsongeschiktheid toekennen dan de verzekeraar. De ziekteverzekering werkt minder op basis van percentages. Die zijn eigen aan de verzekeringsmarkt. In tegenstelling tot de ziekteverzekering werken verzekeringen wel met uitsluitingen en komen ze niet altijd tussen bij vooraf bestaande aandoeningen.ANNEMIE GODDEFROY80% van de bedrijven is voor de re-integratie van arbeidsongeschikten. Voor de werknemer zelf is dit niet afdwingbaar.