E en tsunami van zilver, noemt een Amerikaans blad de toenemende tendens van machtige, rijke en vooral zelfverzekerde Amerikaanse vrouwen om zich een grijs of wit kapsel aan te meten. En trendwatchers zien er een vrouwelijke inhaalbeweging in, want grijzende mannen doen het al decennia goed als symbool van macht in zaken, politiek en reclame. Die ontwikkeling kreeg een tweetal jaar geleden al een enorme opkikker omdat de platinawitte Meryl Streep toen schitterde als Miranda Priestley in de film The Devil wears Prada.
...

E en tsunami van zilver, noemt een Amerikaans blad de toenemende tendens van machtige, rijke en vooral zelfverzekerde Amerikaanse vrouwen om zich een grijs of wit kapsel aan te meten. En trendwatchers zien er een vrouwelijke inhaalbeweging in, want grijzende mannen doen het al decennia goed als symbool van macht in zaken, politiek en reclame. Die ontwikkeling kreeg een tweetal jaar geleden al een enorme opkikker omdat de platinawitte Meryl Streep toen schitterde als Miranda Priestley in de film The Devil wears Prada. Als het aan de overzijde van de oceaan regent, druppelt het bij ons. De mentaliteitswijziging ten opzichte van grijs en wit haar is ook in België al ingezet, zo blijkt uit de reacties op de lezersoproep die we vorige maand in Plus Magazine en via onze website www.plusmagazine.be lanceerden."Ik heb jarenlang tegen mijn moeder gezegd dat ze me nooit met grijs haar zou zien", schrijft lezeres Eveline. "Maar ik ben nu supertevreden met die mooie, natuurlijke kleur die perfect bij mijn rijpheid past. Dat kort grijs haar heel gedistingeerd oogt, is mooi meegenomen. Vooral omdat het zo makkelijk combineert met kleren en accessoires in dezelfde tinten." Er zijn wel meer vrouwen die hun grijs haar niet willen verdoezelen. "Ik ben al grijs sinds mijn 35 jaar en nu ik 56 ben al spierwit. Maar ik denk er niet aan om mijn haar te verven. Het past bij mijn teint en bij mijn rimpeltjes. En vroeger gaf het een speciale look, zo jong en grijs!" laat Jeanine ons weten. Ze wordt bijgetreden door een stoet andere dames die vallen voor een pittig grijs of wit kapsel, kort of wat langer, stijlvol opgestoken. Naast het doorslaggevende argument dat ze zichzelf gewoon mooi vinden met grijs of wit, hebben ze argumenten te over voor hun keuze. "Als je een moderne, korte coupe wil, is het resultaat het mooist als je je haar niet verft, omdat anders de uitgroei snel te zien is", is een vaak weerkerende opmerking. Verder staan nogal wat mensen afkerig tegen chemische producten op hun hoofd. Mannen én vrouwen. "Ik vind het al moeilijk genoeg om gezond te blijven, zonder bijkomende risico's", schrijft Georges. Wie zijn haar wél kleurt, heeft het vaak zelf moeilijk met die keuze. Niet zelden is het een kwestie van onzekerheid, zo blijkt uit verscheidene reacties. "Ik durf niet veranderen", klinkt het bij Mia. En: "Ik zou er tien jaar ouder uitzien", vreest Maria, die haar haar al 30 jaar lang verft. De angst voor negatieve reacties is groot. "Hoewel mijn man allang zilvergrijs is, wil hij niet dat ik er grijs uitzie", "Mijn man heeft geen behoefte aan een vrouw met grijze haren", "Er is niets verleidelijks aan"... Allemaal hoogstpersoonlijke, subjectieve meningen. Maar hoe zit dat objectief? Wat zegt de wetenschap? "Van wetenschappelijke studies over het psychologische effect van grijs worden heb ik geen weet", zegt prof. Christel Geerts van de VUB. "Maar uit de praktijk blijkt dat slechts een kleine minderheid dat echt als een crisis ervaart. Veel hangt af van wat iemand in zijn leven altijd al belangrijk heeft gevonden. Als mensen hun hele identiteit aan hun uiterlijk hebben opgehangen, is grijs worden natuurlijk veel erger voor hen dan voor mensen die daar meer evenwichtig mee bezig waren. De meeste mensen gaan daar wel gezond mee om, al worden we natuurlijk met z'n allen wel opgejaagd om niet te veel te laten zien dat we 40 of 50 zijn. Onbewust worden we voor-uitgeduwd om ons te verzorgen, dat is de goede kant daaraan. Als je nu mensen van 70 of 75 ziet, dan zijn die doorgaans vitaal en stralend. En als mensen in die optiek beslissen om hun haar te kleuren omdat ze grijs niet mooi vinden, dan is dat oké. Het wordt pas bedenkelijk als het een ontkenning van de leeftijd wordt, een gevecht met de tijd. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor plastische chirurgie. Want dan is het een vlucht uit de werkelijkheid en da's niet zo gezond. Het is beter om een evenwicht te vinden tussen wat er van jou wordt verwacht en wat je zelf wilt." Soms is het niet makkelijk om op te boksen tegen het stereotiepe beeld van de eeuwige jeugd dat ons te pas en te pas voorgehouden wordt. Lilly (55) ondervond op professioneel vlak problemen door haar grijze haren. "Ik heb jarenlang als receptioniste gewerkt, maar verloor mijn job na een fusie van het bedrijf waarvoor ik toen werkte. Na de vijfde njet op mijn sollicitaties opperde het interimkantoor dat ik er misschien wat te grijs uitzag. Ik verfde mijn haar en na twee pogingen kon ik opnieuw aan de slag!" De overtuiging dat grijs niet aantrekkelijk is, zit nochtans vaak tussen de oren, zo blijkt uit een eenvoudige test van de Amerikaanse Anne Kreamer die een boek schreef over grijs worden. Kreamer zette dezelfde contactadvertentie (zogezegd van een vijftigjarige gescheiden vrouw in Brooklyn) op een datingsite op het internet, één keer met een foto met bruin en één keer met grijs haar. Tot haar niet geringe verbazing reageerden maar liefst vier keer meer mannen op het grijze profiel. Ze herhaalde het experiment voor Chicago en Los Angeles en kwam gemiddeld tot driemaal meer reacties op haar grijze advertentie. "Mannen vinden grijs haar dus wél sexy", concludeert Kreamer. "Vermoedelijk is de onbevangenheid, zelfverzekerdheid en eerlijkheid die mensen met grijze haren uitstralen doorslaggevend. Mannen vinden die jeugd eerder in je energie en vitaliteit." Bij haar onderzoek naar de invloed van grijs worden, ontdekte Kreamer wél dat grijs haar nadelig werkt op de arbeidsmarkt. Toen ze zich aanbood bij headhunters voor een baan in de media, kreeg ze te horen dat ze niet langer in aanmerking kwam voor een zichtbare baan, enkel nog achter de schermen, als adviseur. Vermoedelijk is dat een tijdelijk verschijnsel en hinkt die wereld nog wat achterop tot nog meer grijze en witte vrouwen tot de hogere echelons doordringen. "Grijs is ook zo lang geassocieerd geweest met omatypes als Barbara Bush of Queen Elizabeth", merkt Anne Kreamer op. "Toen het in de jaren 50 makkelijk werd om je haar te (laten) verven, werd dat vooral opgepikt door de vrouwen die toen in groten getale op de arbeidsmarkt hun mannetje wilden staan. Je haar verven hing in die tijd samen met dat gevoel van bevrijding en een boel vrouwen zijn dat dus blijven doen. Nu ligt dat anders. Nu betekent grijs haar niet noodzakelijk meer dat je jezelf laat gaan. Vaak integendeel, het is eerder een zelfbewust statement dat je je energie en geld in andere dingen investeert dan in een kleurtje." Pure esthetica blijkt vaak de reden te zijn om toch maar voor verf of kleurenshampoo te kiezen. "Grijs worden start meestal heel locaal, bijvoorbeeld bij de slapen, en soms combineren die grijze haren niet mooi met de oorspronkelijke haarkleur", weet kapster Francine Deruelle. "Grijs worden gaat bij iedereen anders in zijn werk, het is heel individueel. Ik heb een klant die op haar negenenzestigste nog geen enkel grijs haar heeft, anderen zien al spierwit op hun dertigste. Dan zijn er nog een heleboel met alle mogelijke varianten van peper-en-zout en weer anderen worden echt in plekken grijs." In dat geval wordt vaak gekozen om voorlopig te verven, tot het grijs of wit wat mooier verdeeld zit. "Het lijkt wel of ik een haarband heb", schrijft lezeres Ullianna. "Dus krijgt mijn haar nu een lichter kleurtje, in afwachting dat het draagbaar wordt." Hoewel ook grijs of wit haar verzorgd moet worden - "een glansmiddeltje erop of wat blonde lokken ertussen verrichten wonderen", zegt kapster Francine - zien heel veel mensen uiteindelijk ook op tegen het voortdurend bijhouden van de haarkleur en het al snel opduiken van uitgroei. Sommigen vinden dat "een echte corvee", zoals lezeres Martine het noemt. Bij de mannen zijn de meningen veel minder verdeeld. Hier en daar duikt wel eens een lezer op die "dat grijs maar niks vindt", maar veruit de meeste mannen kiezen resoluut voor grijs of wit. "Gekleurd haar doet verwijfd aan!" meldt Eddy. Hij krijgt gelijk van de dames, die als één blok voor mannen met grijze slapen vallen. "Grijze haren geven charme" is de teneur en grijze haren kleuren, is uit den boze. De reacties variëren van een beleefd "bij mannen liever niet" tot een kordaat "mannen die hun haar verven zijn een toonbeeld van slechte smaak". Sinds de acteur Georges Clooney zonder schroom uitpakt met zijn zilverkleurige haardos, appreciëren we hem nog meer dan voordien. En dan zwijgen we nog van de couturier Karl Lagerfeld die zijn grijswitte paardenstaart bij elkaar houdt met een 18de eeuws aandoende haarspeld, én die van het poederen van zijn haren het summum van raffinement heeft gemaakt... n Ariane De Borger