Het gezeur over de vierde editie van Beaufort hebben we intussen achter de rug. Laten we nu vooral genieten van de bijna 30 creaties die tussen Zeebrugge en De Panne zijn neergestreken. Allemaal van hedendaagse Europese kunstenaars.
...

Het gezeur over de vierde editie van Beaufort hebben we intussen achter de rug. Laten we nu vooral genieten van de bijna 30 creaties die tussen Zeebrugge en De Panne zijn neergestreken. Allemaal van hedendaagse Europese kunstenaars. Op het strand, in de duinen en in de kustgemeenten gaan we weer op zoek naar ufo-achtige constructies. Zoals Erratique, de geheimzinnige, grijze homp van de Zwitserse broers Chapuisat op het staketsel van Nieuwpoort-Bad. Of de stalen sculpturen ( Two Corten Armours) van de Poolse Magdalena Abakanowicz in Westende. Zijn het schedels of karkassen van zeemeeuwen? Nogal wat creaties verwijzen naar de zee als symbool voor eindeloos verlangen. Al blijven vele interpretaties mogelijk. Neem nu de lege containers van de Estse kunstenares Flo Kasearu op het strand tussen Bredene en Oostende. Ze kunnen het zeetransport symboliseren, maar even goed de economische crisis of de illegalen die naar Engeland willen. Gelukkig is er ook plaats voor vrolijkheid en ontroering. De bus van Martine Feipel en Jean Bechameil in Blankenberge (momenteel in herstel na beschadiging door vandalen) laat niemand onbewogen. En als je de opspattende golf van Nick Ervinck in Bredene ziet, heb je zin om zo in zee te lopen. Er is geen enkele grote naam bij , luidt één van de kritieken op deze editie. Maar dan vergeet men Arne Quinze, toch één van de toppers in de hedendaagse kunstwereld. Op zijn bijdrage tot Beaufort 2012 is het nog wachten tot in juni. Dan gaat het gerenoveerde Zeeheldenplein in Oostende open, waar het nieuwe werk van Quinze te zien zal zijn (en blijven, want het werk werd door de stad aangekocht). Geen lattenconstructies deze keer, maar een groep rode sculpturen die kleur moeten brengen als vreemde rotsen ( Rock Strangers). Ook nu krijgen we weer de gelegenheid om binnen te kijken in onbekende architecturale parels. De Villa Hurtebise in Nieuwpoort-Bad bijvoorbeeld (hoek rotonde en Lombardsijdestraat) werd gebouwd in 1920 en bevat nog tal van art nouveau en art deco elementen. We kunnen er rondlopen en ons ergeren aan de verwaarlozing. En ook letten op de kunst: de Bulgaar Nedko Solakov heeft overal grappige boodschappen (in het Engels) achtergelaten. Nog een verwaarloosde parel is Villa Le Chalutier, gebouwd in de belle époque. Hier zijn de minimensjes van de Spanjaard Isaac Cordal gestrand. De vreemdste locatie is echter Bommenvrij in Nieuwpoort-Stad. Dat is de naam van een munitiedepot uit de Hollandse tijd dat nu midden in een woonstraat ligt. Voor de Belgische kunstenaar Hans Op de Beeck (vorig jaar nog op de Biënnale van Venetië) werd het de plek voor een geheimzinige installatie in het halfduister. Ludo Hugaerts - Foto's Bart Degrande