Op stap met Michel

Michel Maigne woont in Saint-Denis, in het noorden van Parijs en is een greeter. Geen officiële gids maar een vrijwilliger die u meeneemt langs onbetreden paden en vertelt over het dagelijkse leven. "Ik ben 61, heb veel vrije tijd, hou van sociaal contact en ben dol op mijn stad", steekt hij van wal. "Jammer genoeg is de binnenstad onbetaalbaar. Daarom betrek ik een appartement in het multiculturele Saint-Denis, buiten de murailles (stadswal). Een goed middenklasse inkomen volstaat niet meer. In volkse wijken betaal je € 4.000 tot € 8.000 per m2, in chiquere quart...

Michel Maigne woont in Saint-Denis, in het noorden van Parijs en is een greeter. Geen officiële gids maar een vrijwilliger die u meeneemt langs onbetreden paden en vertelt over het dagelijkse leven. "Ik ben 61, heb veel vrije tijd, hou van sociaal contact en ben dol op mijn stad", steekt hij van wal. "Jammer genoeg is de binnenstad onbetaalbaar. Daarom betrek ik een appartement in het multiculturele Saint-Denis, buiten de murailles (stadswal). Een goed middenklasse inkomen volstaat niet meer. In volkse wijken betaal je € 4.000 tot € 8.000 per m2, in chiquere quartiers loopt de prijs op tot € 15.000 à € 20.000 per m2. Er gaapt een kloof tussen arm en rijk. Met een laag inkomen kan je in een sociale woning terecht. Wie rijk genoeg is, kan zich een appartement permitteren. De middenklasse wijkt noodgedwongen uit naar de rand van de stad." Michel stelt voor van het Parc de la Villette naar het Parc des Buttes-Chaumont te wandelen, net binnen de voormalige stadsomwalling, in het 19de arrondissement. "Het idee van greeters ontstond 20 jaar geleden in Manhattan", vertelt hij onderweg. "In 2007 gingen we van start in Parijs. En het is een groot succes. Enkel en alleen in Parijs zijn 350 greeters actief. Zo onsympathiek zijn we dus niet", lacht hij. Het Parc de la Villette ligt vlakbij de Porte de la Villette, een van de vroegere stadspoorten. Villette was tot 1867 een klein dorp dat onder Napoleon bij Parijs werd gevoegd. Hier bevond zich tot 1960 het slachthuis van de stad. "Toen dankzij verbeterde koeltechnieken en transportmogelijkheden, dieren in de stad slachten niet meer nodig was, werd het gesloten. Vijftien jaar lang was het een braakliggend terrein en bijgevolg een enorm politiek schandaal", legt hij uit. In 1986 werd op de plek de Cité des sciences et de l'industrie ingehuldigd. De constructie van glas en staal is een parel van moderne architectuur en biedt onderdak aan het grootste wetenschapsmuseum van Europa, met onder meer een planetarium, een onderzeeër en de Cité des enfants. "Mijn dochters brachten hier ontelbare uren door", aldus Michel. "Op zondag is het heerlijk om naar hier te fietsen. Het museum is omringd door een prachtig park, doorkruist door drie kanalen: het Canal Saint-Denis, het Canal de l'Ourcq en het Canal Saint-Martin. En er zijn enkele interessante moderne kunstwerken te zien." Op het kanaal varen plezierboten af en aan. "Je kan van hieruit de boot nemen tot La Bastille. In de zomer genieten we hier van muziekfestivals en openluchtcinema". De wandeling leidt ons langs de route waarover destijds het vee werd aangevoerd tot bij het Parc des Buttes-Chaumont, een voormalige steengroeve middenin een rustige woonwijk. Michel neemt ons mee naar het hoogste punt, dat verrassend genoeg een (zijdelings) uitzicht biedt op de Sacré Coeur van Montmartre. Ann Heylens - Foto's Emile Luider