Elke ochtend ben ik verplicht om letterlijk mijn nek uit te steken als ik op mijn woon-werkverkeertraject, zoals dat in arbeidsjargon heet, op het kruispunt met een grote, eeuwig door werken onderbroken laan, moet kijken of er auto's uit de andere richting komen. Die zou ik een pak beter zien als mijn gezichtsveld niet werd belemmerd door een reclamebord met bewegende beelden. Zo'n bord zorgt voor afleiding als het licht op rood staat. Maar evengoed als het op groen staat. En die bewuste dag nog meer dan anders, door een van de foto's die voorbij rolden: een meisje in fuchsia bikini van H&M, met een huid alsof...

Elke ochtend ben ik verplicht om letterlijk mijn nek uit te steken als ik op mijn woon-werkverkeertraject, zoals dat in arbeidsjargon heet, op het kruispunt met een grote, eeuwig door werken onderbroken laan, moet kijken of er auto's uit de andere richting komen. Die zou ik een pak beter zien als mijn gezichtsveld niet werd belemmerd door een reclamebord met bewegende beelden. Zo'n bord zorgt voor afleiding als het licht op rood staat. Maar evengoed als het op groen staat. En die bewuste dag nog meer dan anders, door een van de foto's die voorbij rolden: een meisje in fuchsia bikini van H&M, met een huid alsof ze (veel te lang) in de broodrooster was blijven steken. Steen des aanstoots voor anti-kankerverenigingen die vonden dat de advertentie 'aanzette tot zonnekloppen'. Op het eerste gezicht leek het alleen maar een lelijke foto. Het grappige is dat ik dacht dat zoveel onnatuurlijk bruin vast gefotoshopt was, wat ongetwijfeld ook zo was. Desondanks kan ik begrijpen dat bikiniverkopers mensen willen doen wegdromen om hen tot kopen aan te zetten. En vakantiedromen vallen nu eenmaal niet te rijmen met een vale huidskleur. Zo is dat! Liever geen foto dan een van een fluo bikini op een spierwitte huid. Maar deze foto ging duidelijk de mist in wegens te overdreven bruin. Zijn enige verdienste is dat hij, zo vlak voor de vakantie, het debat rond overdreven zonnen nog eens aanzwengelde... Het is misschien politiek niet correct om het te schrijven, maar bruinen is niet uit de mode. Als het op mode aankomt, beslist uiteindelijk de straat. En de straat heeft uitgemaakt dat ze er beter uitziet met een kleurtje. Vrouwenbladen weten dat en blijven erop hameren dat bruinen passé is, terwijl ze in hun pagina's het tegenovergestelde laten zien. Want het is gewoon een feit dat roze wangen na een eerste zonnige lentewandeling ons er beter doen uitzien, ons vrolijker maken. Om nog maar te zwijgen van onze vitamine D-voorraad die weer wordt aangevuld. We moeten de zon niet diaboliseren maar kanaliseren. Eruit halen wat ze ons aan positiefs te bieden heeft, niet meer dan dat. Hoe? Dat weet u zelf ook wel: door ons te beschermen. Zonnecrèmes, strohoedjes en parasols zijn onze beste vrienden. Dat moet ik u niet meer uitleggen, evenmin als de gezondheidsperikelen die ermee gepaard gaan. Ook daarvan bent u op de hoogte. Wat ik u daarentegen wel wil vertellen - omdat ik het elke dag rondom mij zie - is dat te veel zon, vaak bij verzorgde mensen die veel geld uitgeven aan anti-rimpelcrèmes, een stempel drukt op later. Een kleurtje doet u er goed uitzien. Maar bruinbakken veroudert de huid, benadrukt de rimpels en laat er nieuwe achter als het bruin verdwenen is. Wij die tieners waren in de tijd dat iedereen zorgeloos op het strand lag te bakken, hebben ons zonnekapitaal toen al opgebruikt. Reden te meer om daar niet mee door te gaan. Maar ontzeg uzelf vooral de zon niet waar we het hele jaar naar uitkijken en die zoveel deugd doet. En vergeet uw zonnecrème niet. U zult er na de zomer schitterend uitzien. Prettige vakantie! Anne Vanderdonckt, Hoofdredacteur