Auto-ontwerpers zijn niet ongevoelig voor een beetje nostalgie. De neoretrostijl brengt hulde aan een niet eens zo ver verleden, maar wel zonder eindeloze files en alarmerende luchtvervuiling. Een tijd toen mensen nog ritjes maakten voor hun plezier. Vandaag is dat allemaal anders geworden! Autorijden lijkt meer en meer op een nachtmerrie. Een auto met een vleugje weemoed kan onze dagelijkse mobiliteit dus alleen maar sympathieker maken.
...

Auto-ontwerpers zijn niet ongevoelig voor een beetje nostalgie. De neoretrostijl brengt hulde aan een niet eens zo ver verleden, maar wel zonder eindeloze files en alarmerende luchtvervuiling. Een tijd toen mensen nog ritjes maakten voor hun plezier. Vandaag is dat allemaal anders geworden! Autorijden lijkt meer en meer op een nachtmerrie. Een auto met een vleugje weemoed kan onze dagelijkse mobiliteit dus alleen maar sympathieker maken. Grote limousines, echte terreinwagens en roadsters verwijzen graag naar vormen van vroeger maar bij de breaks en monovolumes zien we dat minder vaak... Toch bracht Chrysler, de uitvinder van de allereerste minivan (lees: de Voyager), al zeven jaar geleden de PT Cruiser uit. Dit was een interpretatie van de kleine Amerikaanse bestelwagen die goed scoorde, ook al omdat hij een dieselmotor had. Chevrolet kiest dezelfde weg met de HHR, die op het eerste gezicht meer een station wagon truck lijkt dan de PT Cruiser. Zijn buitenafmetingen spreken boekdelen. De Chevy, een eenvoudige, eerlijke interpretatie van de Amerikaanse van uit de jaren vijftig, met zijn in de basis van de carrosserie verwerkte treeplanken, is 19 cm langer, meer dan 5 cm breder en heeft een ruimere koffer - maar niet meer binnenruimte - dan de bekende Chrysler. Het silhouet is aantrekkelijk en de HHR mag aanspraak maken op de titel Heavy Chevy, de bijnaam van de modellen van het merk die meer staal dan glas hebben... Het comfort is dat van een compacte monovolume met vijf zitplaatsen. De koffer heeft een dubbele vloer en de functionaliteit van de achterbank is beperkt tot een asymmetrisch neerklapbare rugleuning. De bank zelf is uit één stuk gemaakt en zit vrij plat. De stoelen zijn ruim en de vering vangt bulten en kuilen geruisloos en soepel op, zonder overdreven week te zijn. De afwerking en de montage zijn bevredigend. Jammer is het gebruik van hard plastic, dat gemakkelijk krast, het ontbreken van handgrepen en van een lampje voor de make-upspiegeltjes. Maar het schuifdak en de met leer beklede stoelen maken veel goed. Onder de lange motorkap, in de stijl van een oude Amerikaanse truck, zit ruimte genoeg voor een echte V8-motor maar die is er niet: de HHR moet tevreden zijn met een dwarsgeplaatste 4-cilinder van 2,4 liter die 177 pk ontwikkelt bij 6200 t/m. Deze motor - er is geen andere verkrijgbaar - levert redelijke prestaties maar is niet echt zuinig... Jammer genoeg staat er voorlopig geen diesel op het programma, wat vreemd is voor een model dat in Europa wordt uitgebracht. Chevrolet legt uit dat de HHR het vooral van zijn imago moet hebben en dat hij in de smaak zal vallen bij de liefhebbers van het genre, die ook blij zullen zijn met de hoge zit, die het rijden prettig maakt. De HHR met benzinemotor heeft een manuele transmissie met vijf versnellingen of een automaat met vier verhoudingen. Hij is sinds januari te koop in een enkele uitvoering, LT, die euro 24.499 kost. Zoals veel Amerikaanse en aanverwante auto's wordt de HHR in Mexico gemaakt, op het Deltaplatform van de kleine Amerikaanse Chevrolets. Hij heeft dus voorwielaandrijving en wordt als eerste Europese Chevrolet standaard geleverd met dynamische stabiliteitscontrole (ESP met antislip). Dat maakt de betrouwbaarheid van deze zware break die recht uit een cartoon lijkt te komen, nog een flink stuk groter. n Arnaud Dellicour