Zacht glijdt de lange schuit over het water van de Somme. Met trage gebaren boomt Marcel zijn boot door het broekland. Vijfenvijftig kilometer rieux, smalle kanalen die uit de tijd van de Romeinen stammen, vormen een verbazend labyrint dat op de Somme werd veroverd. Ze vormen een paradijs voor reigers en kikkers, bloemen en ouderwetse kroegjes aan het water, plekjes die naar namen luisteren als Ile aux Fagots, Marais Neuf, Terre aux Carottes, Pré à Femme of Marais des îlots. Dit poëtische waterland van 300 hectare werd niet toevallig door Unesco in het Wereldpatrimonium van de Mensheid opgenomen. Door de schuiten, nochtans één ton zwaar, zal dit waterparadijs alvast niet beschadigd worden. Zij hebben een verhoogde voorsteven zodat ze de oevers niet ruïneren.
...