Bij het sluiten van een huurovereenkomst vragen de meeste eigenaars een waarborg van hun huurders. Deze bestaat meestal uit een geldsom en is bedoeld om de kosten te dekken als de huurder het goed beschadigd zou achterlaten. De huurder moet inderdaad de woning onderhouden als een goed huisvader. Hij moet het goed teruggeven in de staat waarin hij het betreden heeft, rekening houdend met normale slijtage.
...

Bij het sluiten van een huurovereenkomst vragen de meeste eigenaars een waarborg van hun huurders. Deze bestaat meestal uit een geldsom en is bedoeld om de kosten te dekken als de huurder het goed beschadigd zou achterlaten. De huurder moet inderdaad de woning onderhouden als een goed huisvader. Hij moet het goed teruggeven in de staat waarin hij het betreden heeft, rekening houdend met normale slijtage. Een huurwaarborg is niet wettelijk verplicht, maar wel aan te raden! Naast het vergoeden van schade, kan hij immers ook dienen om ev. huurachterstallen te compenseren. Daarbij heeft de verhuurder wel het akkoord van de huurder nodig om het geld 'in beslag te nemen' (zie verder). Enkel de Woninghuurwet bevat bepalingen over de waarborg. Deze wet is van toepassing als het gehuurde goed dient als hoofdverblijfplaats van de huurder. Is dit het geval en voorziet het contract in de be-taling van een waarborg, dan moeten er regels worden nageleefd: een maximumbedrag (3 maanden huur) als de waarborg bestaat uit een geldsom en de waarborg moet op een geblokkeerde rekening worden geplaatst. Als huurder en verhuurder kiezen voor een andere vorm (juwelen, kasbons,...) dan is er geen be- grenzing. Bij andere vormen van huur, zoals handelshuur of huur van gemeen recht (als u bijvoorbeeld een kantoor huurt), is het best mogelijk dat de eigenaar een waarborg vraagt, maar de wet regelt dit niet. De partijen bepalen dan in onderling overleg hoeveel de waarborg bedraagt. Ze zijn niet gebonden aan een maximumbedrag. Als een huurwaarborg voorzien is, moet deze som op een geblokkeerde rekening geplaatst worden die op naam staat van de huurder. De interesten worden gekapitaliseerd. De blokkering is een beveiliging, zowel voor de huurder als voor de verhuurder. De verhuurder krijgt wel een voorrecht op de rekening voor elke schuldvordering tegenover de huurder. Dit betekent concreet dat de verhuurder voorrang krijgt als er verschillende schuldeisers geld eisen van de huurder. Als de verhuurder nalaat de som op een rekening te plaatsen, dan is hij de huurder interesten verschuldigd die lopen vanaf het moment dat hij het bedrag van de waarborg in zijn bezit heeft. Deze 'gewone' interesten worden berekend aan het gemiddelde percentage op de markt. Maar vanaf het ogenblik dat de huurder de verhuurder in gebreke heeft gesteld (aangemaand in een brief) dat de som op een geblokkeerde rekening moet geplaatst worden, zijn er wettelijke interesten verschuldigd die hoger liggen dan de gewone. De verhuurder heeft er dan ook alle reden toe, de huurwaarborg wel degelijk op een rekening te plaatsen. nJean-François Ledoux, advocaat