Tachtig procent van de eilandbewoners leeft in het noorden en het oosten, waar u zelfs schatten vindt die op de lijst van het Wereldpatrimonium staan. En toch kent iedereen Tenerife nog altijd als dat eiland met die prachtige stranden. Alleen al het vulkanische reliëf, de betoverende natuur en levendige traditie maken een reis naar 'het andere Tenerife' de moeite waard. En de zwaveldampen van de Teide, de hoogste piek van Spanje (3718 meter) herinneren eraan dat de vulkaan alleen maar slaapt.
...

Tachtig procent van de eilandbewoners leeft in het noorden en het oosten, waar u zelfs schatten vindt die op de lijst van het Wereldpatrimonium staan. En toch kent iedereen Tenerife nog altijd als dat eiland met die prachtige stranden. Alleen al het vulkanische reliëf, de betoverende natuur en levendige traditie maken een reis naar 'het andere Tenerife' de moeite waard. En de zwaveldampen van de Teide, de hoogste piek van Spanje (3718 meter) herinneren eraan dat de vulkaan alleen maar slaapt. La Laguna, na de hoofdstad Santa Cruz de tweede grootste stad van Tenerife, was eeuwenlang de historische zetel van het koloniale bestuur. Het heeft aan die periode een aristocratisch airtje overgehouden dat vooral tot uiting komt in de architectuur. Een korte weg vol prachtige panorama's leidt naar het Anaga-gebergte. Dit ecologische curiosum bleef net als de bergen van Teno en Adeje, aan de andere kant van het eiland, gespaard van de vulkaanuitbarsting. Het laurasilva, het oerbos van laurierbomen dat voor de IJstijd een groot gedeelte van zuidelijk Europa bedekte, heeft hier zijn laatste toevluchtsoord gevonden. Het bestaat alleen nog op enkele eilanden van de Atlantische Oceaan (de Canarische Eilanden, Madera, de Azoren) en is bereikbaar langs bewegwijzerde paden die afdalen naar het dorpje Tagana, verloren in het hart van de vallei. Hier is het uitzicht aangrijpend mooi. Het stompe silhouet van de Teide, die sedert 1798 nooit meer uitbarstte, is niet weg te denken uit het landschap van Tenerife. De weg zigzagt de helling op, door een opmerkelijk park dat het centrum van het eiland inpalmt. De lucht is hemelsblauw. Beneden ligt het uitgestrekte woud van Canarische dennen van La Esperanza, en heel ver weg de vallei van Orotava. Een anekdote vertelt dat de Pruisische ontdekkingsreiziger en geograaf, Alexander von Humboldt, in het begin van de 19e eeuw zo sterk aangedaan was door dit landschap dat hij zijn tranen niet kon bedwingen. In elke bocht van de weg verschijnt en verdwijnt de Teide. En op 2000 meter hoogte ontdekt u de gigantische krater van Las Canadas, 12 kilometer breed, 17 lang. Het landschap krijgt een okergele kleur en de planten worden schaars. Uit zandige vlakten schieten grillige lavapieken op die aan de Sahara herinneren. Lavamuurtjes met kleurige lagen vertellen over het woelige verleden van de vulkaan. De top van de Teide - bereikbaar met een kabelbaan of, voor wie heel moedig is, te voet - kijkt uit over heel de archipel. Van Santiago del Teide, ten westen van het park, kronkelt een steile weg door het gebergte van de Teno. Sommige ravijnen zijn meer dan 1000 meter diep. De weg passeert onder meer het dorpje Masca, dat zich vastklampt aan de rotsen. Tot in een recent verleden was het volledig afgesneden van de wereld zodat zijn oude, met bloemen begroeide huisjes eeuwenlang dezelfde bleven. De top van de Gala-berg rijst 1348 meter de hoogte in en eindigt abrupt aan de kliffen van Los Gigantes. Even onweerstaanbaar is La Gomera, een eilandje op nog geen kilometer van Tenerife. Pas sinds het midden van de jaren zeventig zorgen de glijboten van de Noorse rederij Fred Olsen hier voor een vaste verbinding. Voor die tijd was La Gomera op zichzelf aangewezen. Het heeft nog altijd een eigen biotoop, terwijl de landbouw op de in rotsen uitgehakte terrassen bewijst waartoe mensen in staat zijn. De vallei van Gran Rey ten slotte, in het zuidwesten, is ronduit indrukwekkend. Een verborgen schat die geen enkele natuurliefhebber links mag laten liggen. nTekst en foto's: Guy Van de Berg