Een klein schilderijtje (zie foto links) op een houten paneeltje, laat-primitief, vroeg-middeleeuws maar gedeeltelijk gerestaureerd... "Dat leek me wel iets om de proef op de som te nemen", zegt onze redactrice Katrien Vervaele. "Dus ging ik bij een antiquair gespecialiseerd in Old Master Paintings langs, bij een antiekzaak die een breder gamma aanbiedt, bij een drietal veilinghuizen én bij een brocantezaak."
...

Een klein schilderijtje (zie foto links) op een houten paneeltje, laat-primitief, vroeg-middeleeuws maar gedeeltelijk gerestaureerd... "Dat leek me wel iets om de proef op de som te nemen", zegt onze redactrice Katrien Vervaele. "Dus ging ik bij een antiquair gespecialiseerd in Old Master Paintings langs, bij een antiekzaak die een breder gamma aanbiedt, bij een drietal veilinghuizen én bij een brocantezaak." De in schilderijen gespecialiseerde antiquair ontvangt me vriendelijk, bekijkt het schilderijtje zeer aandachtig, twijfelt even of het negentiende- of zestiende-eeuws is, maar concludeert dan toch dat het zestiende-eeuws is. Hij bekijkt het met de uv-lamp: de craquelures in de verf wijzen op historische authenticiteit maar ook de plekken waar het gerestaureerd werd, worden nu zichtbaar. Een mooi stuk, besluit hij, maar niet commercieel. Er is niet veel vraag naar dit soort kleine, oude schilderijtjes. Hij wil er 2500 euro voor geven, maar raadt me aan het te houden... als ik het mooi vind. De niet-gespecialiseerde antiquair doet al van bij de eerste aanblik erg denigrerend over het werkje. Een negentiende-eeuwse vervalsing volgens hem, en de achterkant is triplex. Nee, hij heeft geen interesse om het te kopen. In minder dan drie minuten sta ik opnieuw op straat. De drie veilinghuizen die ik bezoek, klinken gelijklopend. De schattingsprijs wordt bepaald tussen de 2000 en de 3000 euro (min de inbrengkosten). Alledrie verzekeren ze mij dat het niet zal worden verkocht als het onder mijn minimumprijs gaat. Dan hoef ik ook geen kosten te betalen. Bij het ene veilinghuis geven ze wel te kennen dat ze dit werkje alleen willen veilen omdat er geen bijkomende kosten (vervoer, stockering) zijn. Het tweede wil het toch nog eens laten bekijken door een specialist vooraleer een definitieve richtprijs te bepalen en het derde veilinghuis raadt me aan, het niet aan te veel mensen aan te bieden. Een werkje dat nog door niemand eerder is gezien, wekt meer interesse en brengt doorgaans ook meer op... De brocantehandelaar hoeft niet eens zijn bril op te zetten om me te vertellen dat het om een 18de-eeuwse vervalsing gaat van een 17de-eeuws werkje. Hij heeft geen interesse want dit raakt hij zelfs niet aan de straatstenen kwijt. Of, weet u wat? Ik wil u er 500 euro voor geven, als ik u daarmee een plezier kan doen...