Vanuit mijn hotel zie ik Santorini û een van de Griekse Cycladen û aan mijn voeten liggen, een roomkleurige mozaïek van geblokte huizen in het zachte licht van de ochtendzon. Een blauwe of groene vlek verraadt een venster, dat fel afsteekt tegen de witte gevels. Links blikt een koepelkerk over de diepblauwe zee, rechts dobberen veelkleurige visserssloepen nabij oude grotwoningen. Dat beeld vind en vond ik op veel Griekse eilanden. Of ik nu Kreta, de Ionische, de Egeïsche of de Argo-Saronische eilanden aandoe, overal ...