deze rubriek is er voor u! Wilt u uw mening over gelijk welk onderwerp meedelen? Schrijf, fax of mail naar: Plus Magazine-Lezersforum, Raketstraat 50 bus 10, 1130 Brussel. Fax: 02 702 46 02, e-mail: redactie@plusmagazine.be. Anonieme brieven of mails worden nooit opgenomen. De redactie behoudt zich ook het recht voor lezersbrieven in te korten.
...

deze rubriek is er voor u! Wilt u uw mening over gelijk welk onderwerp meedelen? Schrijf, fax of mail naar: Plus Magazine-Lezersforum, Raketstraat 50 bus 10, 1130 Brussel. Fax: 02 702 46 02, e-mail: redactie@plusmagazine.be. Anonieme brieven of mails worden nooit opgenomen. De redactie behoudt zich ook het recht voor lezersbrieven in te korten. Zonder valabele reden ben ik door een bediende in de Carrefour van Vilvoorde tegengehouden in het bijzijn van klanten. Ik moest hem volgen en ben dan gefouilleerd als een ordinaire dief. Dat heeft me verschrikkelijk gekrenkt en ik ben er wekenlang niet goed van geweest. Ik heb een klacht ingediend bij de hoofdzetel van Carrefour. Zowel de klantendienst als de directie hebben me gelijk gegeven en zich verontschuldigd. Ik wilde een persoonlijke verontschuldiging van de bediende die me deze vernedering heeft aangedaan, maar dat was blijkbaar onmogelijk. Autobestuurders zijn nog niet altijd vertrouwd met aparte wegvakken voor het openbaar vervoer en veroorzaken verkeersongevallen bij het afzwenken. Maar is het u ook al opgevallen hoe snel sommige lijnbussen en trams rijden? Als oud-buschauffeur weet ik waarover ik spreek. Onlangs ben ik aan boord van een lijnbus door Merksem geraasd op een manier die eerder aan het circuit van Francorchamps deed denken. Bij een rit met een tram zag ik dat een auto bij een foutief maneuver de rails had geblokkeerd. De trambestuurder reed met een vrij hoge snelheid op het obstakel af om de 'boosdoener' te verjagen en remde pas op het laatste moment hevig af. Bus- en trambestuurders zouden toch wat meer begrip moeten opbrengen voor occasionele weggebruikers, want zij kennen de onveilige plaatsen beter. Uw artikel over mensen die na hun vijftigste de liefde van hun leven vonden (Plus Magazine februari), heeft ons aangegrepen omdat we elkaar dankzij uw blad ontmoet hebben. Ik had in uw decembernummer een zoekertje geplaatst in de rubriek 'Kennismaking' en daarin zag ik een zoekertje van een man. Hoe meer ik het las, hoe sterker ik overtuigd geraakte dat ik dezelfde waarden zocht als hij. Ik heb hem een brief geschreven en enkele dagen later belde hij me op. Op 4 december hadden we onze eerste afspraak en sedertdien brengen we onze avonden en weekends samen door. We voelen dat onze relatie sterker wordt en hopen op een liefdevolle toekomst samen. Bedankt Plus Magazine, dat u ons hielp om een nieuwe leven te beginnen. Het probleem van de autolampen die je niet zelf kunt vervangen ( Plus Magazinefebruari) is een tendens bij alle merken. De aërodynamica heeft zo haar wetten en de vormen van de koplampen worden daaraan aangepast. Toch mogen we niet vergeten dat de levensloop van die lampen reeds in veel gevallen even lang is als die van de auto zelf. Ik heb zelf elf jaar met een Citroën BX gereden zonder één koplamp te moeten vervangen. U noemt de kamerplant Dieffenbachia een goede luchtzuiveraar (Plus Magazine januari). Misschien, maar hij is ook giftig en kan allergische reacties veroorzaken. Ik kreeg er een cadeau, zette hem in de woonkamer en had na enkele dagen last van een lopende neus en keelpijn. Dat werd erger, tot en met een luidruchtige ademhaling en slapeloze nachten. Twee specialisten brachten geen soelaas. Op een dag las ik dat de Dieffenbachia giftig is. Kleine kinderen die de bladeren aanraken kunnen ademhalingsproblemen krijgen. Ik heb mijn exemplaar meteen weggedaan en 's anderendaags had ik van niets last meer. Oppassen is zeker de boodschap. Beste verpleegkundigen, waar jullie ook werken, ik wil jullie hulde brengen. Enkele weken terug heb ik een zware hartoperatie ondergaan. Ik heb jullie samenhorigheid gezien. Ik heb jullie vaardige handen op mijn lichaam gevoeld en met professionele kundigheid hebben jullie mijn lichamelijke pijn weggenomen. Mijn angst konden jullie niet doen verdwijnen. Maar midden de soms hec- tische drukte namen jullie de tijd om naar mij te luisteren en zo kreeg ik toch een antwoord op die pijn. Ik wens jullie het allerbeste in jullie verdere leven in naam van iedereen die mijn aanwezigheid op deze aardbol nog op prijs stelt. Ludo Hugaerts