Vanop de citadellen langs de Maas

13/12/17 om 11:30 - Bijgewerkt om 11:43
Uit Plusmagazine van 23/11/17

Hoog op de rotsen langs de Maas kijken de citadellen van Namen, Dinant, Hoei en Luik neer op de steden die ze beschermden.

De Maas is altijd al een belangrijke verkeersader geweest. En vanaf de middeleeuwen ook een natuurlijke grens tussen het prinsbisdom Luik en het graafschap Namen, of nog, tussen de gebieden onder invloed van Frankrijk en dieonder het Heilige Roomse Rijk, of de Verenigde Provinciën. En in mei 1940 belemmerde de rivier de doortocht van het Duitse leger. Logisch dus dat er in de loop der eeuwen vestingen langs de Maas werden gebouwd. Vandaag zijn de meeste verdwenen, omgevormd tot lustslot (zoals Freÿr) of helemaal vervallen (Crèvecoeur, Poilvache). Enkel de vestingen van Namen, Dinant, Hoei en Luik hielden stand door hun strategische ligging. Ze werden verder uitgebouwd en verbouwd, slanke torens maakten plaats voor massieve bastions, de grachten werden verstevigd met wallen en verdedigingswerken. Wanneer de Nederlanders in 1815, na de nederlaag van Frankrijk in Waterloo, het toekomstige België innemen, krijgen de vier citadellen min of meer hun huidige aanzien. Pas in de 20ste eeuw verliezen ze hun militaire functie. Vanaf dan is deze stenen wachters een uiteenlopend lot beschoren. De ene wordt een toeristische hotspot, de andere wacht een traag verval.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 2 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Plus Magazine-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Plus Magazine

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners