Recht & Geld

Sinds 2003 bestaat er een eigen sociaal statuut voor de meeste meewerkende echtgenotes, waarbij ook zij sociale bijdragen betalen. Aanvankelijk was dat enkel voor arbeidsongeschiktheid, invaliditeit en moederschap. Sinds 2005 betalen meewerkende echtgenotes voor het maxistatuut en zijn ze ook verzekerd voor pensioen, gezinsbijslag en gezondheidszorg. Hun statuut is nu dus vergelijkbaar met dat van zelfstandigen. Vermits u slechts tot 2002 gewerkt hebt, kon u geen eigen pensioenrechten opbouwen. Bij een scheiding is dit een groot nadeel.

U kunt echter wel een persoonlijke alimentatie van uw echtgenoot vragen, vermits u financieel minder draagkrachtig bent dan hij. Alleen is die alimentatie beperkt in de tijd (maximaal de duur van het huwelijk). Bovendien kunt u geen alimentatie krijgen als u een zware fout ten laste zou kunnen worden gelegd die de verdere samenleving onmogelijk maakte.

Wat betreft het bedrag van de alimentatie houdt u er het best rekening mee dat dit in beginsel slechts voldoende is om u niet behoeftig te laten zijn. Al bij al zult u er dus niet echt ver mee springen...

Daarnaast kunt u uw aanspraken laten gelden in het kader van de vereffening-verdeling van het huwelijksvermogen. Als u destijds niet gekozen hebt voor een stelsel van scheiding van goederen, kunt u hieruit flink wat goederen krijgen. Bovendien kunt u eventueel aanspraak maken op een pensioen als uit de echt gescheiden echtgenoot/echtgenote. Dit kunt u krijgen op de pensioenleeftijd of op de dag dat u een (vervroegd) rustpensioen ontvangt en op voorwaarde dat u niet opnieuw gehuwd bent.

Geen eigen pensioen na scheiding

Sinds 2003 bestaat er een eigen sociaal statuut voor de meeste meewerkende echtgenotes, waarbij ook zij sociale bijdragen betalen. Aanvankelijk was dat enkel voor arbeidsongeschiktheid, invaliditeit en moederschap. Sinds 2005 betalen meewerkende echtgenotes voor het maxistatuut en zijn ze ook verzekerd voor pensioen, gezinsbijslag en gezondheidszorg. Hun statuut is nu dus vergelijkbaar met dat van zelfstandigen. Vermits u slechts tot 2002 gewerkt hebt, kon u geen eigen pensioenrechten opbouwen. Bij een scheiding is dit een groot nadeel.

U kunt echter wel een persoonlijke alimentatie van uw echtgenoot vragen, vermits u financieel minder draagkrachtig bent dan hij. Alleen is die alimentatie beperkt in de tijd (maximaal de duur van het huwelijk). Bovendien kunt u geen alimentatie krijgen als u een zware fout ten laste zou kunnen worden gelegd die de verdere samenleving onmogelijk maakte.

Wat betreft het bedrag van de alimentatie houdt u er het best rekening mee dat dit in beginsel slechts voldoende is om u niet behoeftig te laten zijn. Al bij al zult u er dus niet echt ver mee springen...

Daarnaast kunt u uw aanspraken laten gelden in het kader van de vereffening-verdeling van het huwelijksvermogen. Als u destijds niet gekozen hebt voor een stelsel van scheiding van goederen, kunt u hieruit flink wat goederen krijgen. Bovendien kunt u eventueel aanspraak maken op een pensioen als uit de echt gescheiden echtgenoot/echtgenote. Dit kunt u krijgen op de pensioenleeftijd of op de dag dat u een (vervroegd) rustpensioen ontvangt en op voorwaarde dat u niet opnieuw gehuwd bent.