Mens & Mening

Plus Magazine:  Blijkbaar kennen we onze naaste buren echt niet meer. We hebben een handleiding nodig.
Christophe Deborsu : Misschien is dat wel zo. Ik krijg inderdaad brieven van mensen die blij zijn dat ze op deze manier iets bijleren. De mensen zijn verrast door de warme blik opWallonië.

Voelt u zich een bruggenbouwer tussen de twee gemeenschappen?
Nee. Dat is de rol van een journalist niet. Ik denk gewoon dat ik met mijn 23 jaar ervaring als journalist een beetje de Waalse ziel kan vatten.

Uw carrière is voor een stuk gebouwd op de verhouding Vlaanderen-Wallonië. Zou het u diep raken wanneer het fout afloopt met dit land?
Ik zou het gewoon spijtig vinden omdat het een verspilling van tijd en middelen zou zijn. En omdat de twee invalshoeken een rijkdom en een troef vormen. Maar als de troef een hinderpaal wordt, dan is de staatsstructuur niet primordiaal, wel de wijze waarop mensen met mekaar omgaan. Het zou mij verdrietig maken als er vijandigheid zou ontstaan. Maar misschien komt het goed met die land. Ik ben geen doemdenker. Al zegt mijn jongste zoon Roch, die acht is, altijd: Papa, ik hoop dat België splitst, dan hoef ik niet naar Mechelen. Het internaat is natuurlijk geen aanlokkelijk vooruitzicht voor een kind.

Lees het volledige interview met Christophe Deborsu in het juninummer van Plus Magazine, nu te koop in de dagbladwinkel.

Dag Vlaanderen! Hoe Walen écht leven en denken bij Borgerhoff en Lamberigts, 22,50 euro.

Christophe Deborsu. Een BV uit Wallonië

Plus Magazine:  Blijkbaar kennen we onze naaste buren echt niet meer. We hebben een handleiding nodig.
Christophe Deborsu : Misschien is dat wel zo. Ik krijg inderdaad brieven van mensen die blij zijn dat ze op deze manier iets bijleren. De mensen zijn verrast door de warme blik opWallonië.

Voelt u zich een bruggenbouwer tussen de twee gemeenschappen?
Nee. Dat is de rol van een journalist niet. Ik denk gewoon dat ik met mijn 23 jaar ervaring als journalist een beetje de Waalse ziel kan vatten.

Uw carrière is voor een stuk gebouwd op de verhouding Vlaanderen-Wallonië. Zou het u diep raken wanneer het fout afloopt met dit land?
Ik zou het gewoon spijtig vinden omdat het een verspilling van tijd en middelen zou zijn. En omdat de twee invalshoeken een rijkdom en een troef vormen. Maar als de troef een hinderpaal wordt, dan is de staatsstructuur niet primordiaal, wel de wijze waarop mensen met mekaar omgaan. Het zou mij verdrietig maken als er vijandigheid zou ontstaan. Maar misschien komt het goed met die land. Ik ben geen doemdenker. Al zegt mijn jongste zoon Roch, die acht is, altijd: Papa, ik hoop dat België splitst, dan hoef ik niet naar Mechelen. Het internaat is natuurlijk geen aanlokkelijk vooruitzicht voor een kind.

Lees het volledige interview met Christophe Deborsu in het juninummer van Plus Magazine, nu te koop in de dagbladwinkel.

Dag Vlaanderen! Hoe Walen écht leven en denken bij Borgerhoff en Lamberigts, 22,50 euro.