Lifestyle

Sommige hebben platte bloemschermen die heel sterk aan hortensia’s doen denken, andere vormen bolle tuilen (vandaar de naam ‘sneeuwbal’). Ook hun maten verschillen enorm: van nog geen halve meter hoog tot boomgroot. Er zijn inheemse soorten, zoals de Gelderse roos (Viburnum opulus) en de wollige sneeuwbal (Viburnum lantana), en exoten die oorspronkelijk afkomstig zijn uit andere gematigde en subtropische gebieden van het noordelijk halfrond. We overlopen enkele variëteiten.

Bladverliezende soorten

• Viburnum opulus ‘Roseum’, ook de gewone sneeuwbal of Gelderse roos genoemd, bloeit in mei-juni met grote, bolle, witte bloemen, die tot 10 centimeter diameter kunnen halen. Deze bloemen zijn steriel en vormen dus geen bessen. De Viburnum opulus 'Roseum' is geschikt als solitaire plant, om een losgroeiende haag mee te vormen of op de achtergrond in een border met vaste planten.. Hij kan tot 3 meter hoog worden.
• Viburnum opulus ‘Compactum’ heeft een eerder gedrongen groei en witte, kantachtige bloemen die in grote schermen groeien. Deze variëteit krijgt wel volop rode bessen die van augustus tot oktober aan de takken blijven.
• Viburnum plicatum wordt ook wel eens de Japanse sneeuwbal genoemd. Eind april, begin mei dragen de sierlijke takken een zee van witte bloemen. Centraal in het bloemscherm staan de vruchtbare bloemen die achteraf donkergekleurde bessen vormen. Aan de rand staan grotere, onvruchtbare bloemen. De breedgroeiende struik komt het best solitair tot haar recht.
• De viburnum plicatum ‘Thunbergii Original’ vormt zuiver witte, ronde bolbloemen en het blad heeft een rode herfstkleur. Andere Viburnum plicatum variëteiten zijn de ‘ Cascade’ met platte, witte schermen en rode bessen die later zwart worden,‘Shoshone’ en ‘Shasta’ die extra veel rode bessen vormen, de ‘Watanabe’ die tamelijk laag blijft en de hele zomer (zelfs tot de vorst invalt) overdekt is met witte bloemen. ‘Pink Beauty’ en ‘Molly Schroeder’ bloeien beide lichtroze.
• Viburnum burkwoodii ‘Mohawk’ heeft heerlijk geurende roze-witte bloemen.
• Dat geldt ook voor Viburnum bodnantense ‘ Charles Lamont’, maar die bloeit van november tot maart met heerlijk geurende bloemen, waarna purpere bessen worden gevormd .
• Viburnum ichangense bloeit in mei-juni met heel kleine schermbloemen en heeft bovendien een fantastische herfstkleur!
• Ook de halfwintergroene Viburnum ‘Huron’ is na de bloei in mei nog eens schitterend in de herfst.
• Viburnum sargentii ‘Onondaga’ heeft een bruinrood, later groen verkleurend blad en draagt in mei-juni schermen van roomwitte bloemen met lila randbloemen. Na de bloei verschijnen roze bessen die later donkerblauw kleuren.

Viburnum lantana	Viburnum opulus 'Compactum'	Vruchten van de Viburnum opulus 'Compactum'

Viburnum plicatum	Viburnum ichangense

Groenblijvende soorten

• Viburnum ‘ Pragense’ heeft het hele jaar door schitterend glanzend blad en bloeit vanaf mei met roomwitte bloemen in halfbolvormige tuilen. Hij wordt 1,5 tot 2 meter hoog. 
• Viburnum henryi blijft klein en bloeit in juni. De bloem heeft een heerlijke geur!
• Zeker een aanwinst in de tuin is de Viburnum tinus ‘Gwenllian’. Die wordt bijzonder groot en bloeit wel een halfjaar aan een stuk door: vanaf augustus tot aan april. De bloemen zijn in knop roze, de geopende bloem is wit-roze. De bessen zijn staalblauw. Deze Viburnum houdt van een beschutte plaats in volle zon.
• Viburnum davidii blijft laag, vandaar dat hij soms als bodembedekker wordt gebruikt. De plant vormt in juni tuilen van kleine bloempjes en vanaf september donkerblauwe bessen.

Viburnum ‘ Pragense’	Viburnum henryi
Viburnum tinus ‘Gwenllian’	Viburnum davidii

De beste plek in de tuin

Plant een geurende Viburnum vlak bij uw terras of een plek waar u graag zit. U zult ervan genieten! De bladverliezende soorten groeien zowel in zon als lichte schaduw in iedere goed doorlatende tuingrond.

De groenblijvers staan het liefst op een beschutte plek in lichte schaduw. Die houden meer van iets zure, vochtige grond die wel goed doorlatend moet zijn.

Viburnums zijn sterke, goedgroeiende planten die vanwege hun bessen (die giftig zijn voor de mens) ook nog eens geliefd zijn bij de vogels. De bessen van de Viburnum plicatum zijn direct in september, oktober al een feestmaal, van de Viburnum opulus blijven de bessen langer aan de plant, die hebben namelijk eerst een vorstperiode nodig, anders vinden de vogels ze niet lekker.

Snoeien

De Viburnum wordt direct na de bloei gesnoeid. Bij volgroeide struiken wordt één op de vijf oude stengels bij de basis afgeknipt. Zwak groeiende scheuten worden eveneens verwijderd.

Een sneeuwbal in volle zon

Sommige hebben platte bloemschermen die heel sterk aan hortensia’s doen denken, andere vormen bolle tuilen (vandaar de naam ‘sneeuwbal’). Ook hun maten verschillen enorm: van nog geen halve meter hoog tot boomgroot. Er zijn inheemse soorten, zoals de Gelderse roos (Viburnum opulus) en de wollige sneeuwbal (Viburnum lantana), en exoten die oorspronkelijk afkomstig zijn uit andere gematigde en subtropische gebieden van het noordelijk halfrond. We overlopen enkele variëteiten.

Bladverliezende soorten

• Viburnum opulus ‘Roseum’, ook de gewone sneeuwbal of Gelderse roos genoemd, bloeit in mei-juni met grote, bolle, witte bloemen, die tot 10 centimeter diameter kunnen halen. Deze bloemen zijn steriel en vormen dus geen bessen. De Viburnum opulus 'Roseum' is geschikt als solitaire plant, om een losgroeiende haag mee te vormen of op de achtergrond in een border met vaste planten.. Hij kan tot 3 meter hoog worden.
• Viburnum opulus ‘Compactum’ heeft een eerder gedrongen groei en witte, kantachtige bloemen die in grote schermen groeien. Deze variëteit krijgt wel volop rode bessen die van augustus tot oktober aan de takken blijven.
• Viburnum plicatum wordt ook wel eens de Japanse sneeuwbal genoemd. Eind april, begin mei dragen de sierlijke takken een zee van witte bloemen. Centraal in het bloemscherm staan de vruchtbare bloemen die achteraf donkergekleurde bessen vormen. Aan de rand staan grotere, onvruchtbare bloemen. De breedgroeiende struik komt het best solitair tot haar recht.
• De viburnum plicatum ‘Thunbergii Original’ vormt zuiver witte, ronde bolbloemen en het blad heeft een rode herfstkleur. Andere Viburnum plicatum variëteiten zijn de ‘ Cascade’ met platte, witte schermen en rode bessen die later zwart worden,‘Shoshone’ en ‘Shasta’ die extra veel rode bessen vormen, de ‘Watanabe’ die tamelijk laag blijft en de hele zomer (zelfs tot de vorst invalt) overdekt is met witte bloemen. ‘Pink Beauty’ en ‘Molly Schroeder’ bloeien beide lichtroze.
• Viburnum burkwoodii ‘Mohawk’ heeft heerlijk geurende roze-witte bloemen.
• Dat geldt ook voor Viburnum bodnantense ‘ Charles Lamont’, maar die bloeit van november tot maart met heerlijk geurende bloemen, waarna purpere bessen worden gevormd .
• Viburnum ichangense bloeit in mei-juni met heel kleine schermbloemen en heeft bovendien een fantastische herfstkleur!
• Ook de halfwintergroene Viburnum ‘Huron’ is na de bloei in mei nog eens schitterend in de herfst.
• Viburnum sargentii ‘Onondaga’ heeft een bruinrood, later groen verkleurend blad en draagt in mei-juni schermen van roomwitte bloemen met lila randbloemen. Na de bloei verschijnen roze bessen die later donkerblauw kleuren.

Viburnum lantana	Viburnum opulus 'Compactum'	Vruchten van de Viburnum opulus 'Compactum'

Viburnum plicatum	Viburnum ichangense

Groenblijvende soorten

• Viburnum ‘ Pragense’ heeft het hele jaar door schitterend glanzend blad en bloeit vanaf mei met roomwitte bloemen in halfbolvormige tuilen. Hij wordt 1,5 tot 2 meter hoog. 
• Viburnum henryi blijft klein en bloeit in juni. De bloem heeft een heerlijke geur!
• Zeker een aanwinst in de tuin is de Viburnum tinus ‘Gwenllian’. Die wordt bijzonder groot en bloeit wel een halfjaar aan een stuk door: vanaf augustus tot aan april. De bloemen zijn in knop roze, de geopende bloem is wit-roze. De bessen zijn staalblauw. Deze Viburnum houdt van een beschutte plaats in volle zon.
• Viburnum davidii blijft laag, vandaar dat hij soms als bodembedekker wordt gebruikt. De plant vormt in juni tuilen van kleine bloempjes en vanaf september donkerblauwe bessen.

Viburnum ‘ Pragense’	Viburnum henryi
Viburnum tinus ‘Gwenllian’	Viburnum davidii

De beste plek in de tuin

Plant een geurende Viburnum vlak bij uw terras of een plek waar u graag zit. U zult ervan genieten! De bladverliezende soorten groeien zowel in zon als lichte schaduw in iedere goed doorlatende tuingrond.

De groenblijvers staan het liefst op een beschutte plek in lichte schaduw. Die houden meer van iets zure, vochtige grond die wel goed doorlatend moet zijn.

Viburnums zijn sterke, goedgroeiende planten die vanwege hun bessen (die giftig zijn voor de mens) ook nog eens geliefd zijn bij de vogels. De bessen van de Viburnum plicatum zijn direct in september, oktober al een feestmaal, van de Viburnum opulus blijven de bessen langer aan de plant, die hebben namelijk eerst een vorstperiode nodig, anders vinden de vogels ze niet lekker.

Snoeien

De Viburnum wordt direct na de bloei gesnoeid. Bij volgroeide struiken wordt één op de vijf oude stengels bij de basis afgeknipt. Zwak groeiende scheuten worden eveneens verwijderd.