Gezondheid

Willen weten of niet?

Dementie is voor haast iedereen een schrikbeeld. Toch wil een meerderheid van de 45-plussers graag weten waar hij of zij zich aan te verwachten heeft. Dat bleek duidelijk uit een peiling die wij uitvoerden bij bij 6.177 45-plussers.

Belgische onderzoekers hebben namelijk in samenwerking met Zweedse en Amerikaanse collega’s een biomerkertest ontwikkeld die met 90 % zekerheid tot tien jaar vooruit kan voorspellen of iemand de ziekte van Alzheimer zal krijgen. Omdat de test een grote impact kan hebben op het leven van mensen, wil de medische wereld hem uitsluitend gebruiken in een aantal zeer beperkte en wel omschreven gevallen.

Nochtans blijkt dat 69 % van de ondervraagden de voorspellende test zou willen doen als ze die mogelijkheid kregen. Het opvallend grote aantal deelnemers aan deze peiling, bewijst hoe sterk het bewustzijn rond dementie gestegen is. Als voornaamste reden (58 %) geven deze ondervraagden aan dat de dokters dan veel sneller kunnen starten met een afremmende therapie. Op de tweede plaats (27 %) noemen ze als reden dat ze zo goed mogelijk voorbereid willen zijn op de toekomst.

De 31 % ondervraagden die de test niet zou willen doen, noemt als voornaamste reden (14 %) dat ze in de eerstkomende jaren onbezorgd willen genieten en hun toekomst niet willen belasten. Verder zeggen heel wat nee-stemmers (11 %) dat ze uit principe niet willen weten welke ziekten ze later kunnen krijgen.

Als alternatief voor de echt voorspellende test bieden de meeste geheugenklinieken en ziekenhuizen vandaag een verregaande neuropsychologische test aan die wél voor iedereen openstaat en die intussen voor mensen met een vermoeden van dementie ook terugbetaald wordt.Die kan uitmaken of alles normaal is voor de leeftijd van de geteste patiënt dan wel of de betrokkene milde cognitieve stoornissen of eventueel al een beginnende dementie heeft.

Meer informatie en duiding rond de bestaande tests en het verhaal van een journalist die deze test deed kunt u lezen in het maartnummer van Plus Magazine dat nu in de winkel ligt.

Tijdig herkennen

Bedoeling van de nieuwe campagne rond geheugenproblemen, waarvan Andrea Croonenberghs het uithangbord is, is om mensen met een beginnende geheugenstoornis zo snel mogelijk te detecteren, zodat ze de beste begeleiding vroeg kunnen krijgen. Maar al te vaak gebeurt het dat men te laat beseft dat mensen te kampen hebben met onomkeerbare geheugenproblemen. Zo komt het dat men te laat actie onderneemt (te laat naar een (huis)arts stappen), wat kan leiden tot soms verregaande gevolgen. Schoenen in de ijskast zetten lijkt onschuldig, maar wat als men op een dag de kookplaat vergeet af te zetten?

Eigen aan de ziekte van Alzheimer is dat de persoon die lijdt aan de ziekte meestal niet zelf naar de dokter stapt met zijn of haar probleem. Soms worden de symptomen ook verborgen gehouden uit angst. Uit onderzoek blijkt dat sommigen ook schrik hebben om tot last te zijn van hun dierbaren. De beeldvorming over de ziekte is soms ongenuanceerd negatief. Vaak is het dus de naaste omgeving die de symptomen van beginnende geheugenstoornissen moet herkennen, om zo tijdig hulp in te roepen. Daarom is het enorm belangrijk dat mensen de symptomen kennen en herkennen, en dan samen met deze persoon naar de huisarts gaan voor verdere opvolging.

Nog niet te genezen

In Vlaanderen lijden circa 100.000 mensen aan één of andere vorm van dementie. De meest voorkomende is de ziekte van Alzheimer. Volgens Prof. Dr. Sebastiaan Engelborghs van ZiekenhuisNetwerk Antwerpen (ZNA) en Universiteit Antwerpen uiten de complexe ziektesymptomen zich op drie vlakken: de intellectuele capaciteit (o.a. geheugen), het gedrag (o.a. onrust en agressie, ook apathie of emotionele onverschilligheid) en de toenemende moeilijkheden bij het uitvoeren van eenvoudige en dagelijkse activiteiten.

De ziekte van Alzheimer kan je niet genezen, maar met een tijdige diagnose en de juiste behandeling en begeleiding kan de levenskwaliteit van de patiënt een stuk verbeterd worden. Daarom moeten mensen alert zijn voor geheugenproblemen. Zij kunnen het eerste symptoom zijn van een beginnende dementie.

Prof. Sebastiaan Engelborghs: “Tot voor kort kon men pas een diagnose van de ziekte van Alzheimer stellen als een patiënt het dementiestadium bereikt had. Men stelt deze diagnose door andere aandoeningen en toestandsbeelden uit te sluiten die tot dezelfde symptomen kunnen leiden. Onderzoek toonde aan dat deze diagnose maar in 70% van de patiënten correct is. De medische wetenschap is de laatste jaren danig geëvolueerd dat we nu in staat zijn een diagnose van de ziekte van Alzheimer in een vroegtijdig stadium te stellen, dus nog voor een patiënt het dementiestadium bereikt.”

Het taboe doorbreken

Bij de moeder van actrice Andrea Croonenberghs werd ongeveer 8 jaar geleden de ziekte van Alzheimer vastgesteld. “De eerste tekenen waren - achteraf bekeken - al enkele jaren eerder zichtbaar. Mama was op een zeker moment zeer vergeetachtig en herhaalde vaak hetzelfde. Wij hebben dat lang als onaangenaam ervaren, maar hadden niet door wat er aan de hand was. Ook de huisarts merkte dat ze veranderde. Ze haalde vaak oude koeien uit de gracht, wij vroegen haar steeds opnieuw om daarmee te stoppen. Maar zij vond dat ze deze dingen toch mocht zeggen. Ze werd eigenlijk een beetje tactloos, maar wij verbonden dat niet meteen aan een ziekte. Op een bepaald moment raadde de huisarts ons aan om bij een geheugenspecialist testen te laten doen en toen kwam het verdict.”

Een mantelzorger getuigt: “Het taboe op dementie is nog steeds groot. Onbegrip, onwetendheid en zelfs verwijten maken het leven met dementie voor familie en vrienden vaak nog zwaarder. In vele familiegroepen en praatcafés dementie betekent de erkenning voor wat ze als mantelzorgers dragen of gedragen hebben een hart onder de riem. 'Eindelijk word ik geloofd, begrepen. Eindelijk mag ik mijn verhaal brengen.'"

Volgens An Dries, Educatief Stafmedewerker bij de Vlaamse Alzheimer Liga vzw, “geven deze woorden perfect weer waarom het belangrijk is om te streven naar een tijdige diagnose. De Vlaamse Alzheimer Liga vzw werkt sinds 25 jaar onder andere aan de sensibilisering van het brede publiek rond het thema Alzheimer. Daarnaast ziet ze een belangrijke rol te spelen in de uitvoering van het dementieplan van minister Vandeurzen vanuit het perspectief van de ondersteuning van mantelzorgers en personen met dementie.

Taboes dienen te verdwijnen zodat mensen met dementie de kans krijgen om een rechtmatig kwaliteitsvol leven te kunnen leiden. Het organiseren van een info- en hulplijn 0800 15 225 waar mensen vragen kunnen stellen, hun verhaal kwijt kunnen en gericht kunnen doorverwezen worden naar verdere dienst en hulpverlening blijft een belangrijk gegeven in de zorg voor personen met dementie.”

Op de nieuwe website www.geheugenproblemen.be kunt u de symptomen voor geheugenproblemen leren kennen en kunt u een lijst invullen die u kan helpen nagaan of er bij iemand uit uw omgeving wat meer aan de hand is. Een print van deze symptomen kan helpen om het gesprek aan te gaan en eventueel samen naar de arts te stappen.

Geheugenproblemen als teken van dementie

Willen weten of niet?

Dementie is voor haast iedereen een schrikbeeld. Toch wil een meerderheid van de 45-plussers graag weten waar hij of zij zich aan te verwachten heeft. Dat bleek duidelijk uit een peiling die wij uitvoerden bij bij 6.177 45-plussers.

Belgische onderzoekers hebben namelijk in samenwerking met Zweedse en Amerikaanse collega’s een biomerkertest ontwikkeld die met 90 % zekerheid tot tien jaar vooruit kan voorspellen of iemand de ziekte van Alzheimer zal krijgen. Omdat de test een grote impact kan hebben op het leven van mensen, wil de medische wereld hem uitsluitend gebruiken in een aantal zeer beperkte en wel omschreven gevallen.

Nochtans blijkt dat 69 % van de ondervraagden de voorspellende test zou willen doen als ze die mogelijkheid kregen. Het opvallend grote aantal deelnemers aan deze peiling, bewijst hoe sterk het bewustzijn rond dementie gestegen is. Als voornaamste reden (58 %) geven deze ondervraagden aan dat de dokters dan veel sneller kunnen starten met een afremmende therapie. Op de tweede plaats (27 %) noemen ze als reden dat ze zo goed mogelijk voorbereid willen zijn op de toekomst.

De 31 % ondervraagden die de test niet zou willen doen, noemt als voornaamste reden (14 %) dat ze in de eerstkomende jaren onbezorgd willen genieten en hun toekomst niet willen belasten. Verder zeggen heel wat nee-stemmers (11 %) dat ze uit principe niet willen weten welke ziekten ze later kunnen krijgen.

Als alternatief voor de echt voorspellende test bieden de meeste geheugenklinieken en ziekenhuizen vandaag een verregaande neuropsychologische test aan die wél voor iedereen openstaat en die intussen voor mensen met een vermoeden van dementie ook terugbetaald wordt.Die kan uitmaken of alles normaal is voor de leeftijd van de geteste patiënt dan wel of de betrokkene milde cognitieve stoornissen of eventueel al een beginnende dementie heeft.

Meer informatie en duiding rond de bestaande tests en het verhaal van een journalist die deze test deed kunt u lezen in het maartnummer van Plus Magazine dat nu in de winkel ligt.

Tijdig herkennen

Bedoeling van de nieuwe campagne rond geheugenproblemen, waarvan Andrea Croonenberghs het uithangbord is, is om mensen met een beginnende geheugenstoornis zo snel mogelijk te detecteren, zodat ze de beste begeleiding vroeg kunnen krijgen. Maar al te vaak gebeurt het dat men te laat beseft dat mensen te kampen hebben met onomkeerbare geheugenproblemen. Zo komt het dat men te laat actie onderneemt (te laat naar een (huis)arts stappen), wat kan leiden tot soms verregaande gevolgen. Schoenen in de ijskast zetten lijkt onschuldig, maar wat als men op een dag de kookplaat vergeet af te zetten?

Eigen aan de ziekte van Alzheimer is dat de persoon die lijdt aan de ziekte meestal niet zelf naar de dokter stapt met zijn of haar probleem. Soms worden de symptomen ook verborgen gehouden uit angst. Uit onderzoek blijkt dat sommigen ook schrik hebben om tot last te zijn van hun dierbaren. De beeldvorming over de ziekte is soms ongenuanceerd negatief. Vaak is het dus de naaste omgeving die de symptomen van beginnende geheugenstoornissen moet herkennen, om zo tijdig hulp in te roepen. Daarom is het enorm belangrijk dat mensen de symptomen kennen en herkennen, en dan samen met deze persoon naar de huisarts gaan voor verdere opvolging.

Nog niet te genezen

In Vlaanderen lijden circa 100.000 mensen aan één of andere vorm van dementie. De meest voorkomende is de ziekte van Alzheimer. Volgens Prof. Dr. Sebastiaan Engelborghs van ZiekenhuisNetwerk Antwerpen (ZNA) en Universiteit Antwerpen uiten de complexe ziektesymptomen zich op drie vlakken: de intellectuele capaciteit (o.a. geheugen), het gedrag (o.a. onrust en agressie, ook apathie of emotionele onverschilligheid) en de toenemende moeilijkheden bij het uitvoeren van eenvoudige en dagelijkse activiteiten.

De ziekte van Alzheimer kan je niet genezen, maar met een tijdige diagnose en de juiste behandeling en begeleiding kan de levenskwaliteit van de patiënt een stuk verbeterd worden. Daarom moeten mensen alert zijn voor geheugenproblemen. Zij kunnen het eerste symptoom zijn van een beginnende dementie.

Prof. Sebastiaan Engelborghs: “Tot voor kort kon men pas een diagnose van de ziekte van Alzheimer stellen als een patiënt het dementiestadium bereikt had. Men stelt deze diagnose door andere aandoeningen en toestandsbeelden uit te sluiten die tot dezelfde symptomen kunnen leiden. Onderzoek toonde aan dat deze diagnose maar in 70% van de patiënten correct is. De medische wetenschap is de laatste jaren danig geëvolueerd dat we nu in staat zijn een diagnose van de ziekte van Alzheimer in een vroegtijdig stadium te stellen, dus nog voor een patiënt het dementiestadium bereikt.”

Het taboe doorbreken

Bij de moeder van actrice Andrea Croonenberghs werd ongeveer 8 jaar geleden de ziekte van Alzheimer vastgesteld. “De eerste tekenen waren - achteraf bekeken - al enkele jaren eerder zichtbaar. Mama was op een zeker moment zeer vergeetachtig en herhaalde vaak hetzelfde. Wij hebben dat lang als onaangenaam ervaren, maar hadden niet door wat er aan de hand was. Ook de huisarts merkte dat ze veranderde. Ze haalde vaak oude koeien uit de gracht, wij vroegen haar steeds opnieuw om daarmee te stoppen. Maar zij vond dat ze deze dingen toch mocht zeggen. Ze werd eigenlijk een beetje tactloos, maar wij verbonden dat niet meteen aan een ziekte. Op een bepaald moment raadde de huisarts ons aan om bij een geheugenspecialist testen te laten doen en toen kwam het verdict.”

Een mantelzorger getuigt: “Het taboe op dementie is nog steeds groot. Onbegrip, onwetendheid en zelfs verwijten maken het leven met dementie voor familie en vrienden vaak nog zwaarder. In vele familiegroepen en praatcafés dementie betekent de erkenning voor wat ze als mantelzorgers dragen of gedragen hebben een hart onder de riem. 'Eindelijk word ik geloofd, begrepen. Eindelijk mag ik mijn verhaal brengen.'"

Volgens An Dries, Educatief Stafmedewerker bij de Vlaamse Alzheimer Liga vzw, “geven deze woorden perfect weer waarom het belangrijk is om te streven naar een tijdige diagnose. De Vlaamse Alzheimer Liga vzw werkt sinds 25 jaar onder andere aan de sensibilisering van het brede publiek rond het thema Alzheimer. Daarnaast ziet ze een belangrijke rol te spelen in de uitvoering van het dementieplan van minister Vandeurzen vanuit het perspectief van de ondersteuning van mantelzorgers en personen met dementie.

Taboes dienen te verdwijnen zodat mensen met dementie de kans krijgen om een rechtmatig kwaliteitsvol leven te kunnen leiden. Het organiseren van een info- en hulplijn 0800 15 225 waar mensen vragen kunnen stellen, hun verhaal kwijt kunnen en gericht kunnen doorverwezen worden naar verdere dienst en hulpverlening blijft een belangrijk gegeven in de zorg voor personen met dementie.”

Op de nieuwe website www.geheugenproblemen.be kunt u de symptomen voor geheugenproblemen leren kennen en kunt u een lijst invullen die u kan helpen nagaan of er bij iemand uit uw omgeving wat meer aan de hand is. Een print van deze symptomen kan helpen om het gesprek aan te gaan en eventueel samen naar de arts te stappen.