Leeftijdsgebonden maculadegeneratie is de voornaamste oorzaak van de achteruitgang van het gezichtsvermogen wanneer we een dagje ouder worden. De gele vlek of macula is een deel van het netvlies, waar een zeer grote concentratie kegelvormige cellen zit. De macula is de zone van het scherpe 'centrale zicht' dat heel belangrijk is bij gericht kijken zoals bij het lezen, televisiekijken, gezichten herkennen of autorijden. Bij maculadegeneratie zijn dat precies de activiteiten die moeilijker worden. Het 'perifere zicht', zeg maar het 'zien vanuit de ooghoeken' is bij maculadegeneratie niet verminderd.

Om een filmpje te zien over deze aandoening, klik hier.

Risicofactoren 

Risicofactoren voor leeftijdsgebonden maculadegeneratie zijn roken, hoge bloeddruk en blootstelling aan de zon.

Klachten

Symptomen die op maculadegeneratie kunnen wijzen zijn:

• meer licht nodig hebben om te lezen
• woorden worden waziger, er lijken letters te ontbreken
• een wazige vlek midden in het gezichtsveld
• rechte lijnen worden krom en vervormd waargenomen. daarom gebruikt men bij de opsporing van leeftijdsgebonden maculadegeneratie vaak het Amsler-raster. 

Het Amsler-raster normaal	Het raster bij maculadegeneratie

Natte en droge vorm

Er zijn twee soorten maculadegeneratie, de 'droge' en de 'natte' vorm.

Het zicht bij maculadegeneratie

De droge vorm vertegenwoordigt ongeveer 85 % van alle gevallen. Eerst ontstaan er gelige afzettingen of drusen die zich ophopen in de macula. Na verloop van tijd beginnen de kegelvormige cellen af te sterven. Droge maculadegeneratie kent meestal een trage evolutie. Een echte behandeling voor deze droge vorm bestaat er nog steeds niet. Er is wel veel te doen over een mogelijk gunstig effect van antioxidantia die de evolutie van de ziekte zouden vertragen.

De natte vorm van maculadegeneratie komt veel minder voor (15 % van de gevallen). Deze vorm wordt gekenmerkt door de vorming van abnormale bloedvaatjes, die vocht en bloed lekken waardoor het netvlies beschadigd geraakt. De achteruitgang van het gezichtsvermogen verloopt veel sneller en is meestal ook ernstiger dan bij de droge vorm. Indien niet tijdig wordt ingegrepen evolueert deze vorm vrij snel tot blindheid.

Natte maculadegeneratie werd tot voor kort vooral behandeld met de laser of via een heelkundige ingreep. Sedert enige tijd zijn er nieuwe geneesmiddelen beschikbaar die de aanmaak van de vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) remmen. VEGF bevordert het ontstaan van de abnormale bloedvaatjes. Deze nieuwe geneesmiddelen genezen de ziekte niet, maar stabiliseren of verbeteren zelfs het gezichtsvermogen.

Auteur: Leen Baekelandt | Publicatie: 19-08-2008 | Update: 09-09-2011

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie tijdig opsporen

Maculadegeneratie treft één persoon op drie boven de 75. Nieuwe geneesmiddelen maken de natte vorm van deze ziekte beter behandelbaar.

Leeftijdsgebonden maculadegeneratie is de voornaamste oorzaak van de achteruitgang van het gezichtsvermogen wanneer we een dagje ouder worden. De gele vlek of macula is een deel van het netvlies, waar een zeer grote concentratie kegelvormige cellen zit. De macula is de zone van het scherpe 'centrale zicht' dat heel belangrijk is bij gericht kijken zoals bij het lezen, televisiekijken, gezichten herkennen of autorijden. Bij maculadegeneratie zijn dat precies de activiteiten die moeilijker worden. Het 'perifere zicht', zeg maar het 'zien vanuit de ooghoeken' is bij maculadegeneratie niet verminderd.

Om een filmpje te zien over deze aandoening, klik hier.

Risicofactoren 

Risicofactoren voor leeftijdsgebonden maculadegeneratie zijn roken, hoge bloeddruk en blootstelling aan de zon.

Klachten

Symptomen die op maculadegeneratie kunnen wijzen zijn:

• meer licht nodig hebben om te lezen
• woorden worden waziger, er lijken letters te ontbreken
• een wazige vlek midden in het gezichtsveld
• rechte lijnen worden krom en vervormd waargenomen. daarom gebruikt men bij de opsporing van leeftijdsgebonden maculadegeneratie vaak het Amsler-raster. 

Het Amsler-raster normaal	Het raster bij maculadegeneratie

Natte en droge vorm

Er zijn twee soorten maculadegeneratie, de 'droge' en de 'natte' vorm.

Het zicht bij maculadegeneratie

De droge vorm vertegenwoordigt ongeveer 85 % van alle gevallen. Eerst ontstaan er gelige afzettingen of drusen die zich ophopen in de macula. Na verloop van tijd beginnen de kegelvormige cellen af te sterven. Droge maculadegeneratie kent meestal een trage evolutie. Een echte behandeling voor deze droge vorm bestaat er nog steeds niet. Er is wel veel te doen over een mogelijk gunstig effect van antioxidantia die de evolutie van de ziekte zouden vertragen.

De natte vorm van maculadegeneratie komt veel minder voor (15 % van de gevallen). Deze vorm wordt gekenmerkt door de vorming van abnormale bloedvaatjes, die vocht en bloed lekken waardoor het netvlies beschadigd geraakt. De achteruitgang van het gezichtsvermogen verloopt veel sneller en is meestal ook ernstiger dan bij de droge vorm. Indien niet tijdig wordt ingegrepen evolueert deze vorm vrij snel tot blindheid.

Natte maculadegeneratie werd tot voor kort vooral behandeld met de laser of via een heelkundige ingreep. Sedert enige tijd zijn er nieuwe geneesmiddelen beschikbaar die de aanmaak van de vasculaire endotheliale groeifactor (VEGF) remmen. VEGF bevordert het ontstaan van de abnormale bloedvaatjes. Deze nieuwe geneesmiddelen genezen de ziekte niet, maar stabiliseren of verbeteren zelfs het gezichtsvermogen.

Auteur: Leen Baekelandt | Publicatie: 19-08-2008 | Update: 09-09-2011