Anne Vanderdonckt
Anne Vanderdonckt
Redactiedirecteur van Plus Magazine
Column

23/05/18 om 21:00 - Bijgewerkt op 24/05/18 om 05:17
Uit Plusmagazine van 24/05/18

30 jaar later, en daar is Isabella weer

1988: Op het schap van de Belgische boeken- en krantenwinkel is zopas een ufo geland. Een magazine met een koppel vijftigers op de cover, terwijl iedereen volop de jeugd viert.

30 jaar later, en daar is Isabella weer

© REUTERS

Want in die tijd geen elegante modellen met grijze haren die shampoos en luxekleding aanprijzen. Geen actrices met kraaienpootjes om de rol van verleidster te spelen. Een Monica Bellucci die op 51 een bond-'woman' vertolkt, zoals in Spectre (2015), was toen ondenkbaar. En weet je nog, in 1995, toen actrice en model Isabella Rossellini door het cosmeticamerk dat ze incarneerde aan de kant werd geschoven omdat ze te oud was? Er werd over niets anders gesproken. Welnu, coup de théâtre: 20 jaar later wordt ze door datzelfde merk weer binnengehaald. La bella Isabella, intussen 65, schittert weer op glanspapier. Geen beter voorbeeld om 30 jaar positieve beeldvorming en 50+ power te illustreren...

Toch had men het niet langer dan vandaag - we schrijven lente 2018 - op de radio nog over 'ouderen', terwijl men werknemers van 50 bedoelt. En dan is er nog dat ene zinnetje van Karl Lagerfeld, 84 jaar, naar aanleiding van het overlijden van zijn Frans-Tunesische collega. Een zinnetje dat enkel werd opgepikt omwille van het venijn dat ervan afdruipt:

"Azzedine Alaïa ontwierp enkel nog ballerina's voor fashion victims in de menopauze." De menopauze, die mijlpaal in een mensenleven, die in 2018 nog altijd als een vogelverschrikker wordt opgevoerd, ook al gaan er almaar meer stemmen op die zeggen dat het een uitgelezen kans is voor een fantastisch nieuw begin. Wat nog het meest choqueert, is dat in deze wereld waar iedereen zich ergert aan alles en het tegengestelde, niemand hierop reageert. Twitter hult zich in stilte. Het blauwe vogeltje houdt zijn bek. Vandaag mag je niemand meer verwijten dat hij te dik of te mager is en vol puisten staat, en dat is maar goed ook. Maar iemand in het gezicht slingeren dat hij te oud is, dat mag wel. We hebben nog een lange weg te gaan.

Maar terug naar 1988, naar onze twee stralende vijftigers op de cover. Want ja, dit maandblad dat 30 jaar geleden het licht zag, gaat over vrouwen en mannen van 50 en meer. Het is geen magazine over hen. Het is een magazine voor hen, dat schrijft over wat hen interesseert, hen bezighoudt, hen inspireert en hen plezier doet. Een magazine dat informeren hoog in het vaandel draagt, maar altijd met een glimlach en een positieve insteek. Altijd op zoek naar een oplossing. Een magazine dat, zonder een getto te zijn, mee evolueert met de samenleving en een antwoord biedt op de vragen die 50-plussers bezighouden, omdat ze nergens anders hun gading vinden. Een magazine dat jij goed kent en dat je nu in je handen houdt: Plus Magazine.

Daarom wil ik jullie vandaag bedanken. Omdat jullie zo talrijk zijn die ons lezen, op papier en online. Omdat jullie ons zoveel goeie raad, reacties en getuigenissen bezorgen, maar ook ventileren wat jullie ergert. En omdat jullie zo kwistig zijn met warme complimentjes. Met de jaren ben ik er meer en meer van overtuigd dat je maar een goed magazine kan maken als je goeie lezers hebt! Bedankt daarvoor!

Onze partners